بسیاری از کشورها جنگ، فقر، مداخله خارجی و اختلافات داخلی را تجربه کرده‌اند؛ اما همهٔ آن‌ها الزاماً در ساخت دولت مدرن ناکام نمانده‌اند

مسعود با پادرمیانی یکی از کشورهای همسایه، به‌زودی با مقام‌های طالبان دیدار خواهد کرد و بیعت خود را با ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، اعلام می‌کند

سفر ترامپ به ترکیه بیش از آنکه یک رویداد دیپلماتیک باشد، به صحنه‌ای برای نمایش قدرت، شکوه، ثروت و نفوذ سیاسی شخصی او تبدیل شده است

افزایش بی‌سابقه بودجه‌های نظامی در اروپا، به‌جای تقویت ثبات و امنیت این قاره... هزینه‌های سنگین نظامی در عمل از جیب شهروندان اروپایی تأمین می‌شود

ابعاد فاجعه فروپاشی نظم بین‌الملل، وقتی بیش‌تر آشکار شد که بسیاری از کشورها، تجاوز آشکار بر ایران را محکوم نکردند یا در قبال آن سکوت کردند

پاکستان سیاستی را بازی کرد که از نزدیکی او با ایران حکایت دارد، بدون آنکه ترامپ را ناراضی سازد. ایران، برخلاف پاکستان، هیچگاه دارای سیاست حمایت انحصاری از یک گروه نبود

کار ناتمام انقلاب آمریکا هرگز ساختن دولتی قدرتمندتر نبود؛ هدف آن حفظ جامعه‌ای آزاد بود که حکومت را کنترل کند، نه آن‌که خود تحت سلطه حکومت قرار گیرد

مردم افغانستان فقط از طالبان زخم نخورده‌اند؛ از جمهوریت سابق نیز زخم دارند. فساد، قوم‌گرایی، قراردادبازی، بی‌عدالتی، وابستگی خارجی، جنگ‌سالاری...

روزنامه «جمهوری اسلامی» و رسانه «عصر ایران»، به خاطر رگه‌های مهاجرستیزی، خود را از مشاورین افغانستانی بی‌نیاز می‌دانند و همین باعث شده که اشتباهات بزرگی در رابطه با افغانستان مرتکب شوند

دعوت به یک مراسم سیاسی یا تشریفاتی را نمی‌توان نشانه حمایت استراتژیک یا تغییر سیاست تهران دانست

تا زمانیکه منافع ملی ایران ایجاب کند، این کشور طالبان را به رسمیت می‌شناسد و با نوازش گاه و بیگاه مخالفان طالبان، آنان را هم به عنوان نیروی ذخیره حفظ می‌کند

زندگی ناجی، نمونه‌ای از زندگی هزاران مهاجر افغانستانی در ایران است که هم خیرخواه و دل‌سوز ایران و هم منتقد سیاست‌های مهاجرتی و رفتاری ایران هستند

حاکمیت کنونی یک حاکمیت پشتونی هست چرا زنان کوچی روپوش ندارند در حالی که فرهنگ پشتونی اصلی در میان کوچی‌ها ریشه دارد

معلوم نیست که چرا تره‌کی و امین بعد از تماس نزدیک و متمادی با امریکایی ها به کمونیست - مارکسیست های معتقد تبدیل شدند