افغانستان دیگر ظرفیت آزمون دوباره نسخه‌های فاقد مطالعات راهبردی و شکست‌ خورده گذشته را ندارد

افغانستان نه به جنگ تازه نیاز دارد، نه به تجزیه، نه به داعش و نه به جنگ نیابتی قدرتهای خارجی، افغانستان به دولت ملی متوازن نیاز دارد

تمام دنیا از همسایه تا منطقه و کشورهای غربی بسوی افغانستانِ نگاه امنیتی دارند و برخی از اینها منافع اقتصادی و تجارتی خود را با این نگاه افزوده اند

کسانی که در طراحی و اجرای این معامله نقش داشتند، امروز درباره نتایج آن با چنان شگفتی سخن می‌گویند، گویی افغانستان را همین دیروز کشف کرده‌اند

نه حاکم، نه یک قوم، نه یک مذهب و نه یک ایدیولوژی؛ افغانستان متعلق به مردم آن است و دولت باید امانت‌دار حقوق و ثروت آنان باشد

در صورت تبدیل اعضای این ایتلاف به مجریان بخشی از راهبرد امنیتی واشنگتن، مفهوم «نیروی نیابتی» نیز معنای گسترده‌تری پیدا می‌کند

پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت می‌گذرد. در این مدت، برخی تلاش کرده‌اند دوام حکومت طالبان را نشانه‌ای از توانایی این گروه در حکومت‌داری و مدیریت بدانند

گذار واقعی افغانستان، فقط گذار از یک حکومت به حکومت دیگر نیست گذار از رعیت به شهروند است. زیرا تا زمانی که انسان رعیت باشد، قدرت صاحب انسان است

هنگامی که استبداد بومی شود، تحقیر جا بیفتد، زن‌ستیزی هنجار گردد و جنایت در حد یک خبر ساده تقلیل یابد، جامعه با مرگ وجدان، انحطاط فرهنگی و بی‌حسی عمیق اجتماعی روبرو است

این توافق، در شرایطی شکل گرفته که معادلات امنیتی خاورمیانه و پیرامون آن در حال بازتعریف است و بازیگران منطقه‌ای تلاش دارند جایگاه خود را در نظم امنیتی در حال ظهور تثبیت کنند

آینده‌هراسی زمانی گمراه‌کننده می‌شود که از مردم خواسته شود به دلیل ترس از یک آینده‌ی نامعلوم، ظلم و استبداد موجود را تحمل کنند

آینده افغانستان زمانی از چرخه استبداد و خودسری بیرون می‌آید که قدرت از تقدس جدا شود و در برابر قانون، مردم و اخلاق پاسخگو گردد

دفاع از حقوق یک گروه، نباید به معنای نفرت از گروه دیگر تعریف شود و مخالفت با یک قوم، نباید جایگزین مخالفت با استبداد شود

گوشی مرا گرفتند. عکس‌های شخصی ما را یکی‌یکی می‌دیدند و به دیگران نشان می‌دادند. می‌گفتند: “واه، واه! این‌ها را ببینید. این‌ها خراب هستند