سیاست متناقض کنونی روسیه در قبال طالبان بر پایه «صبر، نظارت و تعامل محتاطانه» استوار است. هنوز روشن نیست که روس‌ها تا کجا حاضرند این مسیر را ادامه دهند

سرمایه داری انسان را به موجودی تک جنسیتی بدل کرده است، موجودی که نه مرد است که در او بتوان شجاعت و سخاوت و عزت و جوانمردی جست و نه زن است که نجیب باشد و باوقار و عاطفی و با ناز و دور از دسترس و ابتذال...

اگر مردم نباید اعتراض کنند، چگونه باید از حقوق خود دفاع کنند؟ از چه نهادی دادخواهی کنند؟ به کدام مرجع مستقل شکایت ببرند؟ از چه راهی مانع تکرار چنین رفتارهایی شوند؟

هرات خاموش نخواهد شد، زیرا هرات نام یک شهر نیست، نام یک تمدن، یک حافظه تاریخی و یک اراده شکست‌ناپذیر برای آزادی است

جامعه‌ای که زنانش از ترس بازداشت، تحقیر یا محدودیت نتوانند آزادانه زندگی کنند، پیش از آنکه دچار بحران سیاسی باشد، دچار بحران اخلاقی است

اداره امر به معروف طالبان بیش از آنکه یک نهاد دینی باشد، یک اداره استخباراتی است که در مسیر تطبیق پروژه های امنیتی طالبان گام برمی‌دارد

یکی از عوامل عمده بیزاری مردم از طالبان راه‌اندازی نهادی به نام "امر به معروف و نهی از منکر" است که نه چارچوبی حقوقی دارد و نه ضوابطی اخلاقی

غنی و خلیزاد و خیلی از دشمنان داخلی جمهوریت تصور شان مثل تصور سعد محسنی بود و می‌پنداشتند که تعویض جمهوریت و امارت زیاد دردساز نخواهد بود

لابی‌گران طالبان را می‌توان به‌مراتب زیان‌بارتر از جوانانی دانست که از سر ناآگاهی در صفوف طالبان قرار گرفته‌اند. زیرا ناآگاهی یک آسیب است، اما دفاع آگاهانه از ظلم و محرومیت، یک انتخاب است

اگر چادر و پوشش اسلامی را واجب میدانید، از روی ایمان و اختیار بپوشید، نه از روی شلاق و ترس زندان. آزادی در انتخاب عزت است، اجبار و تحمیل، ذلت

چه بخواهیم و چه نخواهیم، افغانستان وارد مرحله‌ای از رقابت جغرافیایی تازه شده است و تاجیکان باید راهبرد مستقل خود را تعریف کنند

نه دین‌داری و نه دین‌زدایی، هیچ‌کدام به‌تنهایی نه راه‌حل‌اند و نه مشکل. آنچه دین‌داری یا بی‌دینی را غیرقابل‌هضم می‌کند، تمامیت‌خواهی، انحصارگرایی و دیکتاتوری است

طرح بیمه سلامت برای مهاجرین افغانستانی در ایران بجای اینکه کمک به مهاجرین باشد، به تامین بودجه سازمان بیمه کمک کرده و برای مهاجرین فقط هزینه دارد نه خدمات

پیوند دادن تبعیض جنسیتی با مفاهیمی چون اخلاق، نظم اجتماعی و مشروعیت دینی، خشونت علیه زنان به یک الگوی هنجاری در نهادهای اجتماعی و خانوادگی تبدیل کرده است