افغانستان امروز، بستر تحولات دیروز و آزمایشگاه امروز است؛ جغرافیایی که برآیند آن می‌تواند چشم‌انداز محاسبات آینده قدرت‌های بزرگ را شکل دهد

مگر ۲۲ کشور عربی پس از استقلال و مرزبندی‌های جدید نابود شدند؟ یا پنج کشور آسیای مرکزی که بر مبنای هویت‌های قومی تجزیه و شکل گرفتند، قیامت بر پا شد

نام افغانستان میراث استعمار بزرگ است و این نام بحیث شمشیر استبداد، تمامیت خواهی، هویت کشی، ملت کشی و دولت کشی تبدیل شده است

عقل می‌گوید انسان اصل است، نه وابستگی‌ها؛ علم می‌گوید تبعیض، جامعه را فرسوده می‌کند؛ اخلاق می‌گوید کرامت انسان، غیرقابل معامله است

سیاست در اصل راهی برای رسیدن به اقتدار است و اقتدار ابزاری برای حفظ حاکمیت و خیرات عمومی. امری که در افغانستان همیشه وارونه دیده می‌شود

بدون سازمان‌دهی رسمی، بدون رهبری مشخص و بدون رویارویی مستقیم، مردم ایران به‌تدریج فضاهای عمومی را از پایین تغییر دادند

چشم به راه ترامپ نباشید که آنها دیگر به جنگ افغانستان بر نمی گردند. هیچ خارجی برای وطن و کشور دیگر آزادی، عدالت و آسایش نمی آورد و موجب تغییر نمی شود

نظام انتخاباتی به جای آنکه بازتاب‌دهنده اراده عمومی باشد، در عمل به سازوکاری برای تنظیم و مهار تضادهای سیاسی و تحکیم حاکمیت طبقه بورژوازی تبدیل می‌شود

جهان ما به همان اندازه گسترده است که زبان ما توان بیان و فهم آن را داشته باشد. هرچه زبان ما محدودتر باشد، افق تجربه و درک ما نیز تنگ‌تر خواهد شد

پنج‌سال گذشته تجربه‌ای آموزنده برای تمام نیروهای سیاسی و نظامی حوزه مقاومت بود. تجربه‌ای که بدون روایت اقتدارطلبی هیچ‌گونه تغییری در میدان با روایت‌های مأموریت‌طلبی و فریبنده با واژگان امکان‌پذیر نیست

آینده را نمیتوان پیشبینی کرد، اما شکست ترامپ در پروژه ای آزادی و عملیات خشم حماسی، کاملا مشهود است

افغانستان به‌عنوان یک نقطه کراسلندی، یعنی محل تقاطع و تضاد میان هارتلند و ریملند، به یکی از حساس‌ترین و مناقشه‌برانگیزترین جغرافیاهای جهان تبدیل شده است