دستاورد دموکراسی (جایی برای ذوق‌زدگی نیست باید الهام گرفت)
بدون تردید، دستیابی عبدالسید به سنا، رسیدن ممدانی به شهرداری نیویورک و حضور دیگرانی مانند الهان عمر در مجلس نمایندگان، با وجود مخالفت‌ها و عربده‌کشی‌های ترامپ، تاریخ‌ساز و رکوردشکن است؛ اما جایی برای خوشحالی و زمانی برای ذوق‌زدگی مسلمانان نیست.
چنان‌که خود عبدل هم گفته است، دوست دارد او را سناتور میشیگان بنامند، نه نخستین سناتور مسلمان در مجلس سنا.
علاوه بر این، در دنیا بیش از پنجاه کشور اسلامی وجود دارند. در این کشورها، قدرت از الف تا یا در دست مسلمانان است. آن‌ها در آن‌جا چه گلی به سر شهروندان خود زده‌اند که یک سناتور و چند نماینده مسلمان بتوانند در ایالات متحده رستاخیز ایجاد کنند؟

در مقابل، اگر انصاف در نظر گرفته شود، این وضعیت نشان می‌دهد که در آمریکا، به‌گونه‌ای ستایش‌آمیز، حقوق شهروندی نهادینه شده، دموکراسی استحکام دارد، قانون حاکم است و در بستر قانون تبعیض وجود ندارد. بنابراین، نظام دموکراتیکی که در آمریکا حاکم است، برای همگان قابل تحسین و برای تمدن و شهروندان آمریکا مایه افتخار بزرگی است؛ سیستمی که اجازه می‌دهد شهروندان، جدای از رنگ، مذهب، تبار، باور و جنسیت، بدون تبعیض به هر مقامی دست یابند؛ هرچند فردی فاشیست، شارلاتان، دشمن حقوق بشر و آزادی، مانند ترامپ، نفر اول مملکت باشد و او با داشتن تفکرات فاشیستی و دیگرستیزانه با همه سر ستیز داشته باشد و مخالفت کند.

پس ذوق‌زدگی برای رشد و شکوفایی مسلمانان که محصول قانون و نظام دیگری هستند، هیچ دردی را دوا نمی‌کند و جایی برای خوشحالی نیست؛ اما کنارگذاشتن تعصب، الهام‌گرفتن از یک قانون عادلانه که باعث رشد همگان می‌شود و الگوبرداری از یک نظام دموکراتیک که آزادی را برای همه فراهم می‌کند، می‌تواند برای جامعه راهگشا باشد. در نهایت باید گفت: سیستم عادلانه، حتی اگر به نام شیطان هم باشد، کارآمد است؛ اما نظام ظالمانه، حتی اگر به نام خدا هم باشد، ناکارآمد و مایه رنج است.

سید جواد سجادی