| تاریخ انتشار: ۱۵:۱۷ ۱۴۰۵/۸/۹ | کد خبر: 201187 | منبع: |
پرینت
|
|
منابع معتبر گزارش دادهاند که هیاتی از پاکستان به ریاست جنرال عنایت حسین، روز ۲۲ اکتوبر به قندهار سفر کرده است. این هیات متشکل از چهار عضو بخشهای امنیتی و یک نماینده وزارت خارجه پاکستان بوده و مسوولان امور قنسولی این کشور در کابل و قندهار نیز در آن حضور داشتهاند.
بر اساس اطلاعات منابع، اعضای هیات ساعت ۹ صبح همان روز از طریق سپینبولدک وارد افغانستان شدند، در قندهار با مقامهای طالبان دیدار کردند و ساعت ۱۰ شب به کویته بازگشتند.
در این دیدار، ملا شیرین، والی قندهار، ملا طالب، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، صدر ابراهیم، معاون وزارت داخله طالبان، مفتی لطفالله حکیمی، سرمفتش وزارت دفاع طالبان، و ملا عبدالقدوس، رییس استخبارات نظامی طالبان، حضور داشتند. گفته میشود این مقامها از کابل به قندهار رفته بودند.
هیات پاکستانی پنج موضوع اساسی را با طالبان مطرح کرده است:
۱. تحویل رهبران تحریک طالبان پاکستان: پاکستان خواستار تحویل رهبران تحریک طالبان پاکستان شده است که در افغانستان به سر میبرند. گفته میشود اسلامآباد نشانی و مختصات محل حضور هر یک از آنان را در اختیار طالبان قرار داده است.
۲. جلوگیری از ورود جنگجویان افغان به پاکستان: هیات پاکستانی خواستار جلوگیری از ورود جنگجویان افغان به خاک پاکستان و مشارکت آنان در درگیریهای مسلحانه علیه حکومت این کشور شده است.
۳. فروش املاک طالبان در پاکستان: پاکستان خواستار فروش خانهها، املاک و داراییهای طالبان در این کشور به حکومت پاکستان و ترک دایمی این کشور از سوی صاحبان این املاک شده است.
۴. بستن قنسلگری هند در جلالآباد: هیات پاکستانی خواستار بستهشدن قنسلگری هند در جلالآباد شده است.
۵. جلوگیری از انتقال کمکهای لوژستیکی روسیه به ایران: پاکستان خواستار جلوگیری از انتقال کمکهای لوژستیکی روسیه از مسیر افغانستان به ایران شده است. بر اساس اطلاعات منابع، این خواست بیشتر در راستای منافع متحدان پاکستان مطرح شده است.
موضع طالبان در برابر خواستهای پاکستان؛
بر اساس اطلاعات منابع، طالبان در مورد تحویل رهبران تحریک طالبان پاکستان موضع مثبت نشان دادهاند؛ اما در مقابل، خواستار بستهشدن تمام دفاتر و مراکز آموزشی مخالفان خود در خاک پاکستان شدهاند.
طالبان در این زمینه اسنادی را به طرف پاکستانی ارایه کردهاند که به گفته آنان، حضور دفاتر و مراکز آموزشی مخالفان طالبان در پاکستان و ورود افراد مسلح از خاک این کشور به افغانستان با حمایت آموزشی و لوژستیکی پاکستان را نشان میدهد. در این زمینه، به درگیریهای نورستان نیز اشاره شده است.
در موضوع جلوگیری از ورود جنگجویان افغان به پاکستان نیز طالبان پاسخ مثبت دادهاند؛ اما خواستار شدهاند امکانات و بودجهای که ایالات متحده و کشورهای غربی برای این منظور در اختیار پاکستان قرار میدهند، به طالبان منتقل شود.
استدلال طالبان این بوده است که بدون تأمین امکانات و منابع مالی لازم، توانایی کافی برای کنترل مرزهای شرقی و جنوبی افغانستان را ندارند.
در مورد فروش املاک و داراییهای طالبان در پاکستان نیز این گروه موافقت کرده است؛ مشروط بر اینکه حکومت پاکستان این املاک را مطابق نرخ روز بازار خریداری کند.
درباره قنسلگری هند در جلالآباد، طالبان گفتهاند که با بستهشدن آن موافقاند؛ اما در مقابل، قنسلگری پاکستان در همان شهر نیز باید بسته شود.
در خصوص انتقال کمکهای لوژستیکی روسیه از مسیر افغانستان به ایران، طالبان این موضوع را رد کردهاند و تأکید کردهاند که در منازعات میان ایالات متحده و کشورهای عربی با ایران، جانب ایران را نخواهند گرفت.
مهلت یکماهه و چشمانداز روابط پاکستان و طالبان؛
بر اساس اطلاعات مطرحشده، دو طرف برای اجرای تعهدات مورد بحث، مهلتی یکماهه تعیین کردهاند. با این حال، با توجه به اختلافات عمیق و بیاعتمادی متقابل، عملیشدن این تفاهمها با دشواریهای جدی روبهرو خواهد بود و احتمال تشدید تنش میان پاکستان و طالبان در ماههای آینده وجود دارد.
پاکستان در دو سال گذشته در برخورد با طالبان سیاست یکنواختی نداشته و میان تشدید فشارها و تلاش برای کاهش تنش در نوسان بوده است. این رویکرد را میتوان بخشی از تلاش اسلامآباد برای جلب حمایت کشورهای منطقه، همسایگان افغانستان، ایالات متحده و کشورهای غربی در منازعه با طالبان دانست.
در مقابل، تعامل و حمایت تاکتیکی روسیه و ایران از طالبان، محاسبات منطقهای پاکستان را پیچیدهتر ساخته است. این وضعیت، در کنار اختلافات امنیتی دو طرف، چشمانداز دستیابی به تفاهمی پایدار را دشوار میسازد.
به نظر میرسد مهلت یکماهه، بهجای آنکه به حل اختلافات بنیادی منجر شود، زمینه دور تازهای از فشار و تقابل میان پاکستان و طالبان را فراهم کند. اگر دو طرف نتوانند به تعهدات مورد بحث عمل کنند، احتمال تیرهترشدن روابط و تشدید بحران در ماههای آینده جدی خواهد بود.
فضل احمد معنوی