همکاران گرامی، دوستان عزیز،
بسیار خوشحالم که بار دیگر افتتاحیه نشست فرمت مسکو را درباره افغانستان آغاز می‌کنم. این مکانیسم معتبر گفت‌وگو از سال ۲۰۱۶ فعال است، یعنی نشست امسال یک نشست سالگرد است و کشورهایی را که علاقه‌مند به مشارکت برابر و سودمند متقابل با مردم افغانستان هستند، گرد هم می‌آورد. این نشست این امکان را فراهم می‌کند که به صورت مشخص و بسیار مهم، به همراه کابل مسائل روز، از جمله مسائل مربوط به کمک‌های بین‌المللی به افغانستان را بررسی کنیم.

در ماه آگست امسال، پنج سال از روز آزادی کشور از اشغال دو دهه‌ای غرب گذشت. ماشین نظامی قدرتمند ایالات متحده و متحدانش در ناتو شکست خورد و روحیه جنگندگی و استقامت افغان‌ها اشغالگران را مجبور به فرار کرد. دولت‌ ملی به رهبری جنبش طالبان که به قدرت رسیدند، کنترل قلمرو کشور را به دست گرفتند و باید اعتراف کرد که نسبتا موفقانه آن را اداره می‌کنند.

مبارزه سازش‌ناپذیری توسط نیروهای امنیتی افغان علیه داعش و سایر گروه‌های تروریستی در جریان است. صدها جنگجو از بین رفته‌اند، تعدادی از حملات تروریستی پرسر و صدا خنثی شده است، از جمله حملاتی که علیه شهروندان خارجی و نمایندگی‌های دیپلوماتیک بود. تاکید می‌کنم که در منافع مشترک ماست که به تقویت ظرفیت ضدتروریستی کابل، ارائه کمک‌های مادی، فنی و کارشناسی، و حفظ تماس‌ها از طریق سرویس‌های ویژه و نهادهای امنیتی کمک کنیم.

اقداماتی که دولت افغانستان برای توقف قاچاق غیرقانونی مواد مخدر انجام می‌دهد، نتایج خود را نشان می‌دهد. بر اساس ارزیابی‌های کارشناسی دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد، از سال ۲۰۲۲ تولید مواد مخدر در این کشور ۹۰ درصد کاهش یافته است. اقتصاد افغانستان به رغم فشارهای تحریمی شدید کشورهای غرب که تحت بهانه حمایت از حقوق بشر، امارت اسلامی را از سیستم مالی بین‌المللی جدا کردند و دارایی‌های بانکی ملی آن را مصادره نمودند، همچنان به رشد خود ادامه می‌دهد. غرب به طور منظم این کار را انجام می‌دهد، همه شما نمونه‌های اخیر را به خوبی می‌دانید.

مقامات افغانستان پایبندی خود را به پروژه‌های انرژی منطقه‌ای از جمله خط لوله گاز تاپی تائید کردند، اصلاحات مالیاتی انجام دادند، قوانین ضد فساد را تقویت نمودند و صنعت را احیا کردند. بر اساس داده‌های رسمی، حدود ۱۷۰ تولیدی جدید در کشور افتتاح شده است. یک برنامه پنج ساله برای توسعه صنعت برق تدوین شده است. حجم تجارت خارجی که افغانستان با بیش از ۱۰۰ کشور جهان دارد، سال گذشته به ۱۴ میلیارد دالر رسید.

متاسفانه وضعیت بشردوستانه در کشور همچنان پیچیده باقی مانده است. بر اساس داده‌های سازمان ملل، زمستان پیش رو بیش از ۱۷ میلیون افغان، یعنی تقریبا نیمی از جمعیت، با کمبود مواد غذایی مواجه خواهند شد و کل جمعیت نیازمند به کمک‌های بشردوستانه به ۲۲ میلیون نفر خواهد رسید.
واضح است که برای اصلاح وضعیت، تلاش‌هایی هم از سوی ساختارهای تخصصی بین‌المللی و هم در سطح دوجانبه مورد نیاز است. روسیه به نوبه خود به ارسال منظم کمک‌های بشردوستانه ادامه خواهد داد. محموله بعدی این کمک‌ها باید در ماه‌های آینده به افغانستان برسد.

در پایان می‌خواهم بار دیگر بر غیرقابل قبول بودن قطعی استقرار زیرساخت‌های نظامی ناتو در خاک افغانستان و کشورهای همسایه آن تاکید کنم. تحت هر بهانه‌ای که باشد، همان‌طور که تجربه تاریخی نشان می‌دهد، چنین حضوری مایه بی‌ثباتی بود و به افزایش درگیری‌ها منجر شد. ما در دهه‌های اخیر نتیجه دیگری از چنین حضوری مشاهده نکرده‌ایم.
من مطمئن هستم نشست شما که در فضایی سازنده برگزار خواهد شد، سهمی در توسعه بیشتر افغانستان به عنوان کشوری مستقل و پایدار خواهد داشت و در خدمت تامین صلح و ثبات در کل منطقه خواهد بود.

برای شما آرزوی کار موفق دارم.
سپاس‌گزارم.