در چند سدهٔ اخیر، تاریخ کمتر شخصیتی را به یاد دارد که مرگش چنین با عزت، شکوه و سربلندی رقم خورده باشد. حافظهٔ تاریخ بشر نیز به دشواری می‌تواند نمونه‌ای از چنین وداع باشکوهی با یک رهبر مبارز و انقلابی را به خاطر آورد.
امام خامنه‌ای در دوران رهبری خود، ایران را به جایگاهی رساند که بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان نیز نتوانست آن را به زانو درآورد. مرگ او نیز، همانند زندگی‌اش، سرشار از پیام، عزت و معنا بود،
رخدادی که بار دیگر ایران را به وحدت فراخواند و دشمنان این سرزمین را در برابر استواری و انسجام ملت ایران به حیرت فرو برد.

رهبر راستین کسی است که با عزت زندگی کند، در برابر استکبار سر فرود نیاورد و حتی واپسین لحظهٔ حیات خویش را نیز آگاهانه به امتداد راه مبارزه و مقاومت بدل سازد. مرگ او پایان راه نیست، بلکه فصلی دیگر از همان آرمانی است که تمام عمر برای آن ایستادگی کرده است.
من در سراسر تاریخ بشر، رهبری به بلندای خرد، ژرف نگری ، تعهد، شجاعت و پایداریِ تسلیم‌ناپذیرِ امام خامنه‌ای سراغ ندارم. سال‌ها داستان اسطوره‌های دلاوری را در کتاب‌ها خوانده بودیم، اما در روزگار خود، تجسم عینی آن شجاعت، استقامت
و اراده را در وجود او دیدیم.

روح هر آزاده ای رفته شاد .

دکتر نجیب سلام