پنج سال است که طالبان وحشی بر گرده ملت افغانستان سوار است. پنج سال است که دختران ما در خانه ها زندانی اند، زنان ما در کوچه شلاق میخورند، روشنفکران ما تبعید شده اند و خون جوانان ما پای دیوار ریخته میشود.
در این پنج سال، سیاسیون و کسانی که خود را رهبر مینامند، چه کرده اند؟
تمام ادعای این آقایان این است که ما مخالف گروه طالبان هستیم. در رسانه ها و صفحات مجازی حرف میزنند، بیانیه میدهند، مصاحبه میکنند و همانجا کار تمام میشود.
اما کاش طی همین پنج سال، این سیاسیون به اندازه سارا ادامز علیه این گروه وحشی مبارزه میکردند.

مبارزه یعنی تفنگ به دست گرفتن، یعنی به کوهستان زدن، یعنی جانت را کف دست گرفتن. مبارزه با پست اینستاگرامی انجام نمیشود.
اما تأسفبارتر از همه، وضعیت خود سیاسیون است. هر روز در بین خود درگیرند. هر روز یکی بر دیگری تهمت میزند. هر روز یک اتهام تازه. هر روز یک اختلاف جدید. گویی دشمن اصلی را فراموش کرده اند و همه توان خود را صرف تخریب یکدیگر کرده اند.

بس است دیگر. وقت آن نیست که مشکلات فردی را بحث کنیم. هر کس نواقصات خود را دارد. موضوع سمت را کنار بگذارید. موضوع زبان را کنار بگذارید. موضوع مذهب را کنار بگذارید. این اختلافات کهنه را دفن کنید.
از هر قوم و تبار که هستید، از هر قبیله و منطقه که آمده اید، یک صف واحد ترتیب دهید. مسلح شوید. کسانی که توانایی و تجربه جنگ دارند، جلو بیفتند. رهبری را به دست بگیرند. از مسایل درونی بگذرید. از کینه های شخصی عبور کنید.

بیایید وطن را از زیر یوغ طالب نجات دهیم. این بیاتفاقی و تفرقه ها به نفع ما نیست. این اختلافات جز اینکه عمر طالبان را طولانی تر کند و برای آنها مشروعیت ببخشد، هیچ ثمری ندارد.
و اما آن عده از سیاسیون که میگویند سقوط گروه طالبان به نفع مردم نیست، واقعاً جای شرم و تأسف است. شما به ملت دروغ میگویید. شما میخواهید بگویید ماندن این گروه وحشی و کودک کش به نفع زنان بی پناه و دختران محبوس و جوانان بیکار است؟ ملت همه چیز را میبیند و قضاوت میکند. ملت میداند چه کسی خائن است و چه کسی صادق.

امروز افغانستان نسبت به هر زمانی دیگری به ما نیاز دارد. امروز خاک این سرزمین فریاد میزند. امروز خون شهدا از زمین بیرون میجوشد و میگوید برخیزید.
رسوا باد کسانی که پنج سال مردم را سرگرم حرف و شعار کردند اما یک گلوله هم به سمت طالبان شلیک نکردند.
رسوا باد کسانی که خود را رهبر میخوانند اما در امن ترین هتل های خارج از کشور مینشینند و برای مردم فقیر افغانستان تعیین تکلیف میکنند.
رسوا باد کسانی که از خون شهیدان سرمایه سیاسی ساختند اما تا پای یک قدم رفتن به میدان جنگ نلرزیدند.

به جای بیانیه نوشتن، به جای مصاحبه کردن، به جای شعار دادن، تفنگ به دست بگیرید و به صف مجاهدین بپیوندید. یا اگر نمیتوانید، لااقل دروغ نگویید و مردم را گول نزنید.
ملت افغانستان دیگر حرف نمیخواهد. ملت افغانستان تفنگ میخواهد، شجاعت میخواهد، رهبر واقعی میخواهد که پشت سرش راه بیفتد، نه سیاستبازی که پشت میز دعا میکند طالبان سقوط کند.
برخیزید ای مردان غیرتمند. اگر منتظر سیاسیون بمانید، تا ابد در همین یوغ خواهید ماند.
با ایمان راسخ و پیروزی حق بر باطل !

الحاج عبدالستار «حسینی»

>>>   حاجى صاحب حسيني !
بسم الله، اولن شما گفته خودرا عملی ساخته، سلاح بدست بگیرید و از طرف فراه شروع نمایید!
شما جرعت اینکار را دارید ؟
نه تنها شما بلکه سایر همفکران شما و دزدان سابق این مملکت، که در حالت فرار زندگی بسر میبرید، جرعت حرکت مسلحانه را ندارید !
بهتر است در جای تان سنگین بنشینند!

>>>   خودت در کجا هستی ایا در کدام کوه افغانستان تفنگ به دست گرفتی و یا در کدام کشور اروپایی پیاله شراب به دست داری و پر گفته میری ملت افغان دیگر اینقدر احمق نخواهد بود که باز به گفتار چند دزد و چند شرابخور اروپایی تفنگ به دست بگیرد خود را برای رایج ساختن فحشا و لندغری دیگران قربانی نماید لطف نموده پطلون را کشیده و تنبان را پوشیده بیاید و تفنگ به دست بگیرید

>>>   آقای حسینی سلام ودرود به شما، من پشتونم باورکنید نخستین بار است که با همه کلیمات وجملات شما موافقم از سخنان شما بر می آید درد و رنج مردم افغانستان نه سمت‌، نه زبان ، نه مذهب ونه کدام ایدیالوژی خاص. اگر همه ما در اقدامی خویش عزم راسخ داشته باشیم و تا آخر کار پایدار بیستم به هدف خویش نائل خواهیم شد.حتمی نیست که قدرت طالبان خاتمه یابد و افغانستان بار دیگر وارد مرحله بحرانی شود از طالبان باید حق همه ملت خواسته شود چه از طریق صلح وچه از طریق جنگ و با طالبان هم مطابق تنظیم اش حق داده شود. اگر ما منتظر بمانیم که طالبان اصلاح می‌شود این در ذات خویش اشتباه بزرگ و نابخشودنی است، بهتر خواهد بود اگر اپوزېسيون بر محور اندیشه سیکولر ایجاد شود تا در برای همه اقشار جامعه باز باشد، بازی های سیاسی در لفافه دینی نتیجه نداده و نخواهد داد و همیشه تشنج در روابط سیاسی با کشورهای جهان خواهد داشت.