| تاریخ انتشار: ۱۹:۵۵ ۱۴۰۵/۲/۸ | کد خبر: 179218 | منبع: |
پرینت
|
|
به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، برج ثور مامن دو رویداد مهم افغانستان است، یکی هفتم ثور که جوی خون قتل عام داود خان و بستگان وی از کاخ جاری شد و آغاز جنگ و کشتار بود و هشتم ثور، روز پیروزی مجاهدین که شروع دیگر خونریزی ها می باشد.
داوود خان با خلع ظاهر شاه اولین خاین حکومت بود که با خیانت همراهان خود به قتل رسید و روز سیاه هفتم ثور رقم خورد، هرچند در آن دوران به قدرت رسیدن حزب چپ و طرفداران شوروی سابق دور از انتظار نبود.
از واقعه هفتم ثور به تکرار تاریخ نویسان، پژوهشگران داخلی و خارجی به تفصیل نوشته اند اما تاریک ترین روزهای این سرزمین بارها توسط سیاستمدارن بازآفرینی شد و جنگ، کشتار، قتل عام، ترور، تجاوز و ... همراه شُوم مردم طی چهار دهه اخیر بوده است.
در دهه شصت میلادی میان روشنفکران و دانشگاهیان افغانستان، کمونیست و لینیسم تفکر غالب بود و پس از به قدرت رسیدن داود خان، حزب خلق و پرچم نفوذ خود را در تمامی بخش ها ریشه ای کرد، ایدیولوژی که به زودی توسط جنبش های مردمی به جنگ فراخوانده شد و پس از سال ها جنگ داخلی با پیروزی مجاهدین وارد مرحله دیگری از کشتار شد.
تا قبل از کودتای داود خان و پس از آن حزب پرچم، مردم افغانستان نه درگیر با ایدیولوژی های کمونیستی بوده و نه اسلام گرایی افراطی، آنچه باعث جنگ میان دو طرف در افغانستان و دخالت شوروی شد بر اساس استراتژی غرب در زمان جنگ سرد شکل گرفت، غرب با تمامی توان در پی شکست شوروی در افغانستان بوده و در این میان پاکستان بهترین فرصت را یافت تا به مامن مخالفان حکومت کمونیسیتی افغانستان و مرکز دفاتر کشورهای غربی بدل شود.
انقلاب همواره در تمامی نقاط جهان که در رویای تغییر و شکوفایی رخ می دهد به عقب افتادگی ملت ها انجامید، امریکا بر اساس منافع خود کشوری صلح جو و با ثبات افغانستان را سرزمینی برای ورود افراط گرایان کرد و شوروی نیز برای رخنه در منطقه، سیاست کمونیستی را تزریق حکومت و مراکز آموزشی کشور کرد و جنگی در گرفت که افغانستان را با خاک یکسان نمود و مردم فجیع ترین جنایت های جنگی را دیدند، تجربه کردند و قربانی شدند.
در این میان، سیاست های استعماری و سیاستمدارن گذشته و اکنون، مقصران تمامی خشونت ها و فجایع افغانستان هستند، آنانی که سرنوشت یک ملت را در منافع حزبی و وابستگی به بیگانان به تباهی کشاندند و امروز نیز با همان روش گذشته با تفکر قومیتی، جنگ را هر روز گسترده تر کرده و خون به پا می کنند.
کودتا تاریک ترین کلمه در تمامی فرهنگ ها است، کودتا یعنی آغاز سیاهی و خون، یعنی مرگ بی گناهان در قدرت طلبی دیکتاتورها.
افغانستان در هر کودتا نابود، در هر جنگ ویران، در هر حکومت خونین شد و اکنون با تمامی تجارت تلخ از کوته نظری رهبران داخلی گرفته تا سیاست تجاوز کشورهای خارجی باز هم باید شاهد کودتا (اما به شکلی دیگر) باشیم و یا وقایعی بدتر از آن؟
کودتای طالبان بسیار بدتر از کودتای سال 1357 و 1371 بود. زیرا سیاست کشور های استعماری زمینه تسلط کامل طالبان را از قبل برنامهریزی کرده و افراد فاسدی را برای اجرای این برنامه به مرور بر دیگران مسلط ساخته بود تا به راحتی تمامی پروژه کودتای طالبان عملی شود.
رهبران مجاهدین را برخی با پول بعضی با شهرت و قدرت و برخی را با امور اخلاقی بدنام ساخته از میدان مبارزه و حق طلبی دور کردند و نیروهای از قبل تعیین شده را بنام طالب بر سرنوشت مردم ما حاکم ساختند. در این مسیر، افراد بی سواد و جاهل پشتون را بنام مفتی و مولوی مقرر نمودند و نیروهای دانا و دانشمند دیگر اقوام را وادار به ترک وطن کردند.
خونی که روز هفتم ثور از کاخ کابل جاری شد، طی نزدیک به پنج دهه به دست گروه های مختلف، کل افغانستان را رنگین کرد و هنوز بوی خون می آید و هیچ آینده روشنی بر آن متصور نیست و فقط امید به لطف لایزال الهی است که ما را هنوز سرپا نگهداشته است.
کد (۱۰)
>>> هفتم ثور روز آزادی مردم افغانستان از زیر سلطه ای حکومت طایفه یی بود.در این جای شک نیست. اما انحراف از اصول و اهداف قیام ،توسط خلقی ها خطای نا بخشودنی تاریخی است.
1980 دوره جدید آغاز یافت. از نظر حقوق بین الدول افغانستان اشغال نه شده بود ...آمدن شوروی در افغانستان یک بهانه بود برای مخالفین چپ گرایان طرفدار شوروی در داخل افغانستان.
حمله بر لیبیا ،عراق ،سوریه وینزویلا و اکنون ایران ...
و اکنون حملات بر خاک افغانستان توسط اردوی پاکستان و حمله اخیر بر کنار حقانیت هفتم ثور را ثابت میکند . این مخالفت ها و خود را و طنپرست نشان دادن و مسلمان بودن همه نمایشی است .ما جهادی ها را ،نشنلیستها را و تکنوکراتها را همه را دیدیم و ثابت که شد هیچ کدام شان در قصه مردم نبودند صرف در قصه جیب بودند ....مردم رحمتکش افغانستان بازندگان اصلی اند زیرا جمهوری دموکراتیک افغانستان حکومت زحمتکشان بود نه از دزدان و غارتگران و نوکران غرب و امریکا.
ثاقب رحمانی