بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد الله رب العالمین و الصلات و السلام الاخاتم النبین،

ډیر محترم قاضی القضات صاحب، ډیر محترم د علما د سراسري شورا مشر مولوی صاحب قیام الدین کشاف، د اداري فساد پر وړاندې د مبارزې د ادارې مشر محترم لودین صاحب ، وزیر صاحبانو، محترم عثمانی صاحب، وکیل صاحبانو، علماوو، خویندو ورونو او د بهرنیو نمایندګیو استازو خدای مو راوله د نن دې محفل ته ډير ښه راغلاست!

د نن ورځې د بحث وړ موضوع نه یوازې دا چې یوه اساسي او ملی موضوع ده، بلکې د افغانستان ښیګڼه، د افغانستان سعادت او د افغانستان ترقي مستقیم تړاو او مستقیم ارتباط ورسره لري. په همدې وجه د نن محفل ته ډیر په شوق راغلم او په عین حال کې د دلهرې او تشویش سره راغلم. شوق دا دی چې دا مهمه مساله مونږته ارزش لري چې کار پرې وکړو. دلهره او تشویش مو دا و چې بې له شکه چې په دې هکله موږ اوس هم سخت زیات مشکلات لرو، ډیرې ستونزې لرو او موانع ډیرې راته په لارې پرتې دي. جناب لودین صاحب ښه په تفصیل او معقول او د حقایقوسره سم زموږ ننني مشکل ته اشاره وکړه ،خصوصا د دوی په پیشنهاداتو کې د دولت د مامورینو د شغلي یا وظیفوي مسؤلیت ته اشاره وشوه چې ډيره ډیره مهمه خبره ده. زه غواړم چې په دې هکله څوخبرې وکړم.

مخکې مې هم په دې باب وینا کړیده او خبرې مې کړیدي بنا‌‎ء زه بیاهم غواړم چې اشاره ورته وکړم. د هغه تجربې څخه چې زه یې لرم په دې لسو کالو کې مستقیماٌ د دولت په چارو کې او دولت دارۍ کې دخیل وم او د افغانستان د مشکلاتو سره په تماس کې یم. په دې کې شک نشته چې په تیرو لسو کالوکې فساد په افغانستان کې تر بل هروخت زیات وه. سوال دا دی چې دا ولې؟ لکه څنګه چې تریاک او د تریاکو کښت او قاچاق په افغانستان کې په تیرو لسو کالو کې تر بل هر وخت زیاتو شو، بیا هم سوال دی چې دا ولې؟ مثلاً: ستاسو د ټولو به په یاد وي چې څلور پنځه کاله شپږ کاله دمخه اعلانونه ډیر په خارجی مطبوعاتو کې شروع شول چې په افغانستان کې تریاک تر بل هر وخت زیات شوي یعنې تر هغه دمخه طالبان وو چې سخت زیات شول او ترهغه دمخه د مجاهدینو حکومتونه وو،یا نا حکومتي، بې حکومتي، لاحکومتي وه ، بې قانونی وه ، نظام نه و او ترهغه وخت دمخه جهاد و او ترهغه وخت د افغانستان باثباته حکومت نه و. هیڅ وخت تریاک په افغانستان کې د نن په اندازه زیات نه و.

دا ولې؟ حقیقت خو باید برعکس وای، چې د دومره خارجی تبلیغاتو سره سره او د ملل محتد د تریاکو د ادارې د کار اوکوشش،ظاهري کار اوکوشش سره سره او د جهانیانو د ظاهري کوشش سره سره او د څومیلیونو ډالرو دپیسو سره سره او د لسګونو زرو خارجي عسکرو د راتلو سره سره خصوصا په هملند کې او نورو ځایو کې،شاو خواکې تریاک مخ پر ډیریدو شول. آیا تریاکوته په جهان کې ضرورت ډیرشو او که نور لاسونه وو چې د یوې خوایې اعلان کاوه چې د تریاکو پرخلاف کار کوو، د بلې خوایې تریاک ډیرول؟

افغانستان باید ډير دقت وکړي او مطالعه وکړي. فساد هم په همدې ترتیب په افغانستان کې ډیرشو. زما په نظر فساد په افغانستان کې دوه واضح اړخه لري، دوې واضح منبع لري. یوه زموږ داخلي کمزوري ده، د ادارې ضعف دی، د دولت ضعف دی، په قوانیوکې، مقرراتو کې او په اجراتو کې اوپه تماس کې د خلکو او د حکومت سره. دوهم اړخ یې د خارجیانو راوستل شوی، راوړل شوی، تشویق شوی فساد دی په افغانستان کې. کله کله د داوړه سره پیلي دي ،سره تړلي دي او یو د بل تشویق باعث کیږي. د فساد ورکیده په افغانستان کې واضحا په دوو جهتوکې کار غواړي چې کار پرې روان دی، ډير کوشش دولت په دې کې کړی دی بیایې هم کوي. هغه کوشش به هلته نتیجه ورکړي،چې هغه لوی عوامل چې دې خاورې ته راغلی دي د دې خاورې څخه ورک شي او لیرې شي.

زه مطمین یم چې په ۲۰۱۴ کال کې کله چې موږ د ریاست جمهوری لپاره انتخابات کوو او نوی جمهور رییس راځي او هغه وخت به خارجی قواوې له افغانستان څخه وتلې وي او محدود تعداد به یې پاتې وي. د دوی قرار دادونه، د دوی تشکیلات اود دوی ساختارونه چې دلته یې جوړکړي وو دا به مخ په رژیدو او ورکیدو شي. دا به د فساد یوه ډیره لویه منبع وی چې د دې خاورې څخه ورکیږي او دا به د افغانستان په خیر وي. دوهمه ساحه زموږ خپله ساحه ده ،زه نه غواړم چې په دې کې تفصیل ته ولاړشم، په دې مواردو کې مې مخکې هم په تفصیل یالنډې خبرې کړي دي.

ساحه دوم، کار خود افغانستان در داخل کشور ماست، ساده سازی قوانین، ساده سازی مقررات ما، پنج شش سال پیش عثمانی محترم که مشاور صاحب ما بودند و در ساحات مختلف دولت داری با ما همکار بودند اجراآتی را برای ساده سازی کار روی دست گرفت و باز با آمدن داکترصاحب لودین به ادارۀ ضد فساد قوانین را برای ساده سازی اجراات ما روی دست گرفت، مثلاٌ: دادن جواز سیر، برای موتریا صادر کردن لایسنس، در افغانستان این کار دو یاسه ماه را در بر میگرفت و 32 یا سی وچند یا چهل و چند امضا می بود.

هر امضا فرصتی برای فساد و رشوت است، هر قدر این محدود و خورد تر شده برود وتماس بین مامورین حکومت و مردم که مراجعه میکند برای کار محدود تر و تعداد اش کمتر شده برود زمینۀ فساد در کشور محدود می شود.

تطبیق قانون معاش، بهتر از همه مهمتر که لودین صاحب به آن اشاره کردند مصئونیت شغلی مامور در افغانستان است. که من بارها درین مورد با خواهران و برادران ما صحبت کردیم، در سخنرانی های عمومی خود به مردم به آن اشاره کردیم. مصئونیت مامور ملکی و نظامی درافغانستان. زمانیکه به وظیفه گماشته میشود از طریق اصولی شود. وباز به همان اصول پیشرفت و ترفیع کند تا تقاعد، اگر افغانستان درین کامیاب شد، هنوز من علایم کامیابی را نمی بینم، هنوز هم ما وابستۀ زیاد تر به روابط استیم تا ضوابط. اصلاح اداره ، مصئونیت مامور بستگی کامل به اجرایی کردن ضوابط دارد. پس اگر به آن رسیدیم. و معاشات ما البته در مطابقت به اقتصاد کشور برابر به جیبی که داریم به مامور ما درست پرداخته شد یک زمینه بزرگ فساد در کشور ما از بین میرود.

فساد در کشور ما است، ولی فساد بزرگ نیست، داد و ستدود در رشوه است که محدود شده میرود، فساد بزرگ امروز در قرار داد ها و معاملاتی است که از خارج به طرف افغانستان میشود. در قرار داد هایست که از خارج در افغانستان میاید و در افغانستان آنها به هر دلیل که است یا به دلیل نفوذ در داخل حکومت افغانستان یا به دلیل اینکه فکرش را نکرده اند، این قرار داد ها کوشش میشود که به بزرگ های دولت و یا به وابسته گان شان داده شود.

از حکومت تا شورا تا قضا تا هر جای دیگری که این قدرت سیاسی موجود است کوشش بر این است که قرار داد به وابسته گان و یا خود شان داده شود. سه سال پیش خواهران و برادران عزیز در یکی از مجالس که من با جنرال امریکا در افغانستان داشتم، جنرال ناتو جنرال مک کرستال که یک انسان بسیار نیک و خوب بود در کم کردن تلفات ملکی با ما همکاری کرد، در یکی از صحبت های جنرال مک کرستال که با من داشت همکارهای دفتر حاضر بودند اسپنتا صاحب و دیگر برادران، او به من گفت که در قندهار بسیار فساد است، مه برایشان گفتم که چطور گفت در قرار داد ها مه گفتم که منظورت از این فساد چی است، کی است؟

گفت اداره قندهار و برادر تان و اقارب تان من گفتم که برادرم احمد ولی شهید آنوقت حیات بودند، گفتند که بلی! گفتم که چطور؟ گفت قرار داد ها پیش شان است، گفتم قرار داد های دولت افغانستان، دولت افغانستان خو قرار دادی با آنها ندارد، حکومت افغانستان قرار دادی با اونها ندارد پس این قرار داد را کی برای شان داده است، گفتم منظورت اینست که شما قرار داد دادید، حکومت امریکا و نظامیان امریکا به برادرم در قندهار قرار داد داده؟ گفت بلی، پس گفتم اگر اینطور است سوال مه هم اینست از شما که چرا شما به اقارب و برادر رئیس جمهور قرار داد دادید؟ و چرا رئیس جمهور را خبر نکردید؟ چند سال است که این کار است، سال هاست من گفتم که من میخواهم اسناد این قرار داد را ببینم. اولش چرا شما به اقارب رئیس جمهور و بزرگان قرار داد میدهد و باز این قرار داد را چرا بدون اجازه ما میدهد و چرا این قرار داد ها را ما را بدون آگاهی ما میدهید؟ گفتم که مه میخواهم کاپی های تمام قرار داد هایکه شما به وابسته گان، فامیل و برادرانم داده اید بیاورید و همچنین به هر کسی دیگری که در دولت افغانستان است به بزرگان، برادران و بچه هایشان قرار داد داده اید، این قرار داد ها را پیش من بیاورید. گفتند که به چشم، داکتر سپنتا را گفتم که فوراً برای فردایش نامه هم نوشته کن تا که قرار داد ها را برای ما بیارند. روز گذشت و چند روز دیگر نیز گذشت، ما یک هفته بعد باز هم تعقیب کردیم این مسئله را همراه امریکایی ها که این قرار داد ها ره برای ما لست هایش را بیارید، دو هفته بعد بود، سه هفته بعد بود، آمدند که معذرت میخواهم ما تمام اسناد های خود را سیل کردیم همچون قرار دادی همراه برادر شما نداریم. مه این ها را باز خواستم و برای شان گفتم که قرار داد دادید یا ندادید، اگر ندادید پس چرا گفتی که قرار داد است، منظور چه بوده از این، ما اشتباه کرده بودیم، ما درست اسناد های خود را ندیده بودیم. باز برایشان گفتم که به هر صورت که ندادید خوب است که شنیدیم که ندادید این قرار داد ها را برای برادرم برای دیگران خو دادید آن قرار داد ها را میخواهم. هر قرار دادی را که شما به وزیر دولت افغانستان، به برادر وزیر دولت افغانستان، به کلان های دولت افغانستان، به وکیل های شورا، به قاضی ها به هر کسی که دادید یا به اقارب شان دادید آن قرار داد ها را بیاورید گفتند که خوب است میاوریم و به توافق رسیدیم که آن قرار داد ها را برای ما میارند.

باز هم تا به امروز آن قرار داد ها را نیاوردند یک ماه پیش از آقای سپنتا که مسوول ما به این کار بود پرسیدم که امریکایی ها قرار داد ها را آوردند، گفتند که نی پشیمان شدند که ما قرار داد ها را به شما نمیدهیم به این دلیل که شما آنرا افشا میکنید. طبعاً که ما افشا میکنیم قرار داد ها را بیارید تا ما افشا کنیم به ملت افغانستان که کی را در دولت افغانستان قرار داد داده اید و چرا دادید؟

پس به همین دلیل داکتر لودین بزرگان عزیز اعلان های اداره شفافیت بین المللی را قسمیکه شما فرمودید ما هم قبول نداریم، که آیا این به منظور فشار روی دولت افغانستان و تضعیف حکومت ماست تا نظام ما سر بالا نکند و با ترقی خود سرکش نشود. آزادی عمل خود را کاملاً در دست داده باشد، به این اعمال دست میزنند تا از آن ما را باز دارند ، پس اگر از طرف قوت های خارجی فساد در افغانستان با این تبلیغات بزرگی که علیه ما برپا شده نا خود آگاه و اشتباه بوده باشد، ما آنها را عفو میکنیم پروا ندارد هر چه کردند، کردند از کمک شان هم تشکر میکنم ولی اگر به این هدف باشدکه ما را نگذارد قوت پیدا کنیم، اداره ما صاحب عزت و تقویت نشود و خود مختاری، استقلالیت و حاکمیت ملی ما را زیر سوال بیاورند در آنصورت مقابله میکنیم، مبارزه میکنیم و حق داریم که این کار را بکنیم و رسوا میکنیم.

پس فساد در افغانستان یک حقیقت است و یک حقیقت تلخ است، قسمت از این فساد که در ادارات ماست و فساد خورد است، رشوت است، از خود ماست قسمتی دیگر فساد که فساد بزرگ است و به صدها میلیون دالر است او از ما نیست در آن برادران و خواهران عزیز خود را ملامت ندانید او از دیگران است، او بر ما تحمیل شده است او برای تضعیف نظام ماست.

یک ماه پیش از جنرال فعلی قوت های امریکا در افغانستان جنرال آلن ، نامه ای را دریافتم که عنوانی من نوشته شده بود، در آن نامه نوشته است که رئیس جمهور ما به یکی از وکیل های شورای شما نام شرکت شان را هم نوشته کرده بود به این قدر وقت قرار داد میدادیم، اطلاع ما میرساند که این پول به مخالفین ما داده میشود لهذا ما این قرار داد را بند میکنیم، آیا این قرار داد در مشوره با حکومت افغانستان داده شده بود؟ آیا قانون مند داده شده بود، و به چه تعداد دیگری چنین قرار داد ها داده میشود؟ به ما بیایند و اسناد خود را هم بیاورند.

شرکتهای خصوصی امنیتی که اینها به قیمت سالانه اضافه تر از دو میلیارد دالر در افغانستان برپا کردند به قیمت سالانه زیادتر از دو میلیارد دالر یا دو هزار میلیون دالر در افغانستان برپا کردند، شرکتهای خصوصی امنیتی که ما به مقابل آنها شش سال مبارزه کردیم و اینها از راه مذاکره با ما توافق کردند تا که ما به جنگ مطبوعاتی علیه شان رفتیم و آنها چه ضرباتی را که در دست داشتند برما وارد کردند، ضربات شان نتیجه نداد، منبع بزرگ فساد و نا امنی در افغانستان، منبع بزرگ فساد و نا امنی، نا امنی های که از کابل تا غزنی بود توسط همین شرکتها بود، ناامنی های که در شهراه های که در افغانستان بود توسط همین شرکتها بود، فساد بزرگی که پولیس، ولسوال، والی حکومت ما را آغشته می کردند توسط همین شرکتها بود، روز شرکت امنیتی بود، شب بنام طالب بالای مردم افغانستان حمله می کردند ظاهراً روز شرکت امنیتی بود، شب بنام طالب بالای مردم افغانستان حمله می کردند، وقتیکه ما فشار ما شدید شد، این خارجی آمدند و گفتند که شما اینکار را که می کنید بر ناحق سر ما فشار می آورید، چون پولیس نیست این شرکتهای امنیتی را ما دور کرده نمی توانیم، یعنی دزد را دور نمی کنیم چون پولیس نیست.

دزد را رها کردی و پولیس را نمی گذاری، پس راه افغانستان این است که حقیقت یابی خود را درست بکنیم، مشکلات خود را درست درک کنیم، مشکل خود را خود حل کنیم، مشکلی را که دیگران برای ما بوجود آوردند آنرا بیان کنیم، از بیان حقیقت هراس نکینم و با آن مجادله کنیم، مملکت خود را به همین ترتیب به یک آینده روشن پیش ببریم و از جامعه جهانی می خواهیم که با ما همکار شود، اگر حقیقتاً بنای دوستی را با ما دارند این جای اثبات دوستی شان است تا در دور کردن فساد با کشور ما همکار شوند، فسادی که در خود شان است دور کنند، فسادی که در ماست وظیفه ماست که اگر اینها همکاری می کنند یا نمی کنند گم کنیم و اگر اینها می خواهند همکاری کنند خوش آمدند، اگر فساد را وسیله فساد قرار بدهند برای اهداف سیاسی دیگر خود نتیجه ندارد. زیرا افغانستان به راه خود به طرف حاکمیت ملی و استقلالیت خود روان است ولی اگر حقیقتاً من تا به حال اطمینان ندارم اینها باید این اطمینان را به من بدهند، اگر حقیقتاًٌ اینها می خواهند کار بکنند در آن صورت قوت اجرایی افغانستان چندین چند برابر می شود و می بیند که نتیجه اش به فردا واضحاً معلوم می شود. در این خاک، فساد هیچ وقتی در این خاک گم نمی شود که ما یک فاسد را تقویه کنیم، دیگر فاسد را به قانون بسپاریم.

فساد زمانی در افغانستان از بین می رود که قانون یکسان و بر همگی تطبیق شود و تا زمانی این کوشش ما موفق نمی شود که یک مفسدی که وابسته به دولت افغانستان است معاف باشد و مفسدی دیگری که به خارجی است معافتر باشد و بیچاره ای که با هیچ کدام نیست او در زندان باشد، فعلاً حقیقت همین است، فعلاً حقیقت همین است، آنهایی که به زندان رفتند، بعضی های که به زندان رفتند که واسطه دارتر بودند ولی واسطه ایشان بسیار زور آور نبود.

پس خواهرها و برادرهای عزیز افغانستان آینده ای را در پیش دارد و آن آینده، آینده خیر و نیک است به ما، بدون شک که ان شاالله تعالی به فضل خداوند متعال آینده بسیار نیکی را در پیش داریم ولی این آینده بسیار نیک یک شرطی را دارد و آن شرط، شرط صاحب بودن ما در این خاک است، شرطیکه ما خود را صاحب بدانیم و صاحب باشیم، به این معنا که در خاک ما نیروهای خود افغانستان امنیت خاک را بگیرند، دولت افغانستان به ابتکار خود به پیش برود. تصمیم گیری خود را عملی کرده بتوانیم، به منفعت کشور ما بنا کنیم و خرج روزمره خود را به اندازه توان جیب خود کنیم، تکرار می کنم که صاحب بدانیم و صاحب باشیم، امنیت خاک خود را بدست خود نگاه کنیم، تصمیم خود را خود اجرا کنیم و خرج خود را به اندازه جیب خود کنیم. ناممکن است که ما با روشی که به میله رفته باشیم زندگی خود را همیشه به پیش بریم، میله یک روز و دو روز می باشد، میله هر روز نیست! این معاشات چندین هزار دالر میله است، این حقیقت مردم افغانستان نیست و ما به این معاشات خود را عادت داده ایم، از این عادت و از این حالت همیشه به میله بودن به تفریح، به مهمانی بودن خود باید نجات بدهیم.

مأمور هندی به سطح رئیس ها و آنها و آنها و کلانترهایش از مأمور افغانستان کرده معاشش بلندتر نیست، پایین تر است، مأمور ایران که از ما هزار چند پولدارتر هستند معاش شان از ما کرده پایین است، معاشات یکسان برابر به جیب ما، مصئونیت مأمور ما از طریق قانون درست و ایجاد روابط با جهان براساس منفعت ما.

امروز صبح پیش از اینکه اینجا بیایم صدراعظم اسپانیا تشریف آورده بود، یک انسان بسیار آراسته و دانسته و هوشیار، گفت که اسپانیا دلچسپی را دارد در افغانستان بعد از 2014 هم حضور داشته باشد، بعد از 2014 هم در افغانستان حضور داشته باشد، من برایشان گفتم که بسیار خوش آمدید، از حضورتان کاملاً پشتیبانی می کنیم، خصوصاً از سرمایه گذاری و کمک تان به مردم افغانستان سپاس و قدردانی می کنیم و می خواهیم باشید.

چند روز بعد دعوت شدیم از طرف رئیس جمهور امریکا آقای اوباما به امریکا سفر دارم با تمام موارد رابطه افغانستان و امریکا و در نتیجتاً ناتو صحبت همه جانبه داریم بدون شک که حضور خارجی ها در افغانستان بعد از 2014 به خیر افغانستان است، ما می خواهیم که سلسله ای معایبی که از حضورشان به افغانستان آمده، آن کاسته شود و دور شود ولی جائیکه خیر اینها و منفعت اینها به افغانستان می رسد آنرا ما به تمام معنا می خواهیم که نگه داریم و عزت کنیم و احترام کنیم.

ما حاضر هستیم با امریکا بعد از پیمان استراتیژیکی که امضا کردیم در مورد امضای پیمان یا قرارداد امنیتی هم به توافق برسیم، این را به خیر افغانستان می دانیم ولی آرزوی ما این هم است تا دولت امریکا منفعت افغانستان را به همراه ما بپذیرد تا در منفعت ما منفعت آنها در نظر گرفته شده باشد. هر دو کشور در منافع خود با هم در ارتباط باشند، به یک دید باز می رویم به امریکا و چیزی را که افغانستان از امریکا می خواهد، یادداشت کرده ایم و خدمت شان می گذاریم.

مهمترین خواسته های ما تقویت اساسی نیروهای افغانستان است، تقویت به معنای تربیت و تجهیز، تربیت و تجهیز درست کنند، اگر می خواهند که افغانستان در امنیت خاک خود، خودکفا باشد این به تجهیز و تربیت بخور و نمیر نمی شود.

پس به این اساس اینها با ما موافقه کنند که خواسته افغانستان است، حاکمیت ملی افغانستان را به تمام معنا احترام کنند، افغانستان تنها به صفت یک کشور مستقل و صاحب حاکمیت ملی می تواند که شامل معامله در بیرون خاک خود شود، اینها نمی توانند در خاک افغانستان زندانی بگیرند یا زندانی نگاه کنند، این خلاف حاکمیت ملی ماست، اگر ما با وجود فعالیت امروزی شان زندانی می گیرند و زندان دارند در افغانستان، قرارداد امنیتی را امضا کنیم به این معنا است که بدست خود حاکمیت ملی خود را به دیگران سپردیم و ملت افغانستان هیچ وقت این را قبول نخواهد کرد و کسی را معاف نخواهد کرد که به این کار دست بزند.

تهداب های اقتصادی افغانستان هنوز درست نشده، برق ما از بیرون است، چرا؟ یا بگذارند افغانستان را که به آزادی خود از هر جاییکه قرضه می گیرد، بندهای خود را از کوکچه تا بخش آباد فراه بسازد یا کمک کنند همراه ما، و برای ما بسازند. بند کجکی را، ده سال است که بنام ساختن و ارتقاع باقی مانده، پولهای گزافی مصرف می شود، ضایع می شود، ما می خواهیم که با اینها صحبت کنیم تا از ضایعات پول جلوگیری کنیم که پولی که به افغانستان می آید به جایش و درست مصرف شود، به خیر اینها و به خیر ما تا ملت افغانستان اینها را برای سالهای سال یاد کنند.

شوروی برای ما کود و برق ساخت و سرک ساخت، مردم افغانستان تا به حال مدیون شان هستند. امریکا بند کجکی را ساخت و راه کابل- قندهار را ساخت، چهل، پنجاه، شصت سال پیش مردم افغانستان تا به حال یاد می کنند. پس در تهداب های اساسی و تعلیم و تربیت افغانستان را به ما کمک کنند، ما به هزاران تحصیل یافته جوان نیاز داریم، در هر ساحه ای زندگی ما به همان غریبی و بیچاره گی خود پانزده میلیون دالر می دهیم برای اینکار، امریکا و غرب با ما دست بدهد یکبار به ما صد الی دوصد میلیون دالر بدهد، بگیرد اولاد تان را تربیت کنید در بیرون، امریکا به ما پوهنتون های بهترین را بیاورد در افغانستان، بنأ کرده در کابل و دیگر شهرهایش، فاکولته انجنیری بسیار اعلی در کابل بسازد، فاکولته طب بسیار اعلی در مزار بسازد، فاکولته طب بسیار اعلی در ننگرهار بسازد، فاکولته زراعت بسیار اعلی در هرات بسازد، فاکولته طب بسیار اعلی در خوست بسازد، در بامیان بسازد، انجنیری بسازد، اولاد ما را در خاک ما تربیت کند این اساسات را برای ما بنا کنند، بنای یک دوستی واقعی و درست را با ما بکنند، ما از آنها تشکر می کنیم و پاس شان را می داشته باشیم.

به همین هدف با آلمان، هندستان، چین و روس هم صحبت داریم، هر کسی که به افغانستان برای مدد مردم افغانستان می آید و از این راه ثبات و امنیت خود را هم تأمین می کنند، افغانستان به آنها خوش آمدید می گوید و طرفدار و جانبدار این رابطه نیک هستیم و صمدی صاحب هم در برشنا تمدید لین های برق را به سرعت و زودتر انجام دهد.

بسیار خوش آمدید، کامیاب باشید، بخیر باشید.

>>>   وای بر ملت که خود رئس جمهور اقرار در...بدهد در حال همچون ملت نباید گریست؟؟
خداوندا تو پادشاه عادل و دلسوز هستی ما از تو استدعا داریم که ملت ما را از دست دشمنان نجات بده و کسی را در قدرت برسان که با ایمان و با وفا باشد کسی باشد که ناموس داشته باشد.
جیگرخون...

>>>   از بسکه آقای کرزی حرفهای متضاد میگوید این حرفهایش هم قابل قبول نبوده و مکاری و مداری گری ای بیش نیست ۰ وقتی به دست بوسی اوباما برود حرفهای دیگر میگوید۰ تا هنوز امریکا و دیگر متحدینش درین باره اظهار نظر نکرده و اسناد فریبکاری و ریاکاری او را ارائه نکرده اند تا به استناد آن قضاوت صورت گیرد ۰ قسمیکه یکبار دربارهٔ پاکستان گفت: گر ندانی غیرت افغانی ام ـ چون به میدان آمدی میدانییم فردایش به رئیس جمهور پاکستان تلفون کرد و گفت که اشتباه کردم ببخشید دیگر چنین حرفی را به زبان نمی آورم، تا امروز چپ بوده و در این مورد اصلاً ارتباط نمیگیرد و حملات توپخانه ئی پاکستان از مدت بیش از دو سال است که جریان دارد اما آقای کرزی خاموش! به شهادت انیسه و شهادت اطفال ننگرهاری خاموشی اختیار کرد اما موازی با موضع گیری پاکستان در دفاع از ملاله یوسف زی چه نبود که نکرد ، ازیک پاکستانی، قهرمان جهانی ساخت و قهرمانان افغانی را فراموش کرد۰ فقط منتظر سخنرانی بعدی آقای کرزی هستیم که با این سخنرانی اش چند فیصد مشابهت دارد؟
قاسم ننگرهاری

>>>   ریس جمهور فاسدترین کشور دنیا باید خودش را توجیه کند و خود را پاک نشان دهد فساد در سطح بالا انجام می شود و در سطح بسیار کلان کرزی سر خود را مثل سر کبک در برف کرده و نمی خواهد ببیند فساد کابل بانک یک نمونه کوچکش است که خارجی ها آن را برملا کردند جناب کرزی در زمان ریاست جمهوری خودت میزان دارایی خودت و خانواده ات (منجمله برادرانت که از نامت در این کشور استفاده می کنند) چند برابر شده است؟ هزران برابر شده است به این می گویند فساد
از معاونینت هم مثل خودت است دیگر در دنیای امروز نمی شود مردم را فریب داد به برادرت بگویی من ریاست جمهوری می کنم و تو را حمایت می کنم تو برو پیسه را جمع کن مال دو برادر را کی تقسیم کرده تا بعد از ریاست حمهوری هر دو به نان و نوایی رسیده ایم
معاونین ریس حمهور هم از ای چل استفاده کرده اند و دارایی هایشان هزاران برابر شده است...

>>>   ریس جمهور فاسدترین کشور دنیا باید از مردم خودش عذر خواهی کند و استعفا بدهد نه اینکه خود را بیگناه نشان دهد. در این دریای فساد جناب ریس جمهور شما نمی توانی بیگناه باشی نگاهی به برادرانت بینداز باز...جای شرم است

>>>   کرزی میگوید
فساد بر ما تحمیل شده.
پس از کرزی سوال شود که آیا شما هم توسط همین فساد چیان بین المللی بر ما تحمیل نشده اید. واضعیست که شده اید.
پس هروقت کار مفسدین یا چپاولگران بین المللی تمام شد- شما هم با آنها کارتان تمام و بمنزلگاه تان در غرب یا پاکستان خواهید برکشت.
حال که مزه دادید - هیلاکردنی هم نیستی/ تو کی باشی که هیلا کنی یا نکنی - مربی هایت یعنی خارجیها ترا نگهمیدارند .

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است