در حالیکه مرحله سوم روند انتقال در حال تکمیل شدن است نبود امنیت در نزدیکترین ولایات به پایتخت، حملات نیروهای امنیتی افغانستان برنیروهای خارجی و حملات پاکستان و... نگرانی هایی را بوجود آورده است.

محمد عاصم عضو ایتلاف ملی افغانستان در برنامه به روایت دیگر در باره دو مرحله انتقال مسئولیت ها و مرحله سوم که در حال تکمیل شدن است گفت : علی الظاهر بحث پروسه انتقال به پیش می رود و این روند باید انتظارات مردم را با خود داشته باشد ولی متاسفانه دیدیم این روند سمبلیک است و شکل عملی ندارد. این روند در صورتی عملی میشد که نیروهای خارجی تمام امکانات خود را و تجهیزاتشان را در اختیار نیروهای ما قرار میدادند و مسئولیت ها را می سپردند و می رفتند اما چنین نیست و تنها بیرق بالا کردن و پایین کردن است.

چنین کاری را که در تفاهم با نیروهای خارجی می خواستند انجام دهند نباید برایش تبلیغات می کردند و سروصدامی کردند و آرام این کار را انجام میدادند اما این سرو صدا نشان میدهد که در عمل کاری صورت نخواهد گرفت و تنها حرف است با توجه به این تبلیغات گسترده، مردم نگران می شوند که پشت سر این کار چه بازی است؟

وقتی ما در بعد نظامی می بینیم رضایتی که حکومت افغانستان نشان می دهد و جامعه بین المللی اظهار می کند برای یک اردویی که برای دفاع و تامین امنیت از مرزهای یک کشور موظف است، تنها با رسیدگی برای معاش آنها نمی توان اردو را مکلف بسازیم که تمام ماموریت ها را مطابق دایرکتیو نظامی پیش ببرد چرا که در آن طرف برای داشتن سلاح و امکانات برای اردوی افغانستان نظارت کمی صورت گرفته است.

وقتی انتقال در بعد نظامی به این صورت باشد، وعده های حکومت در جهت بازسازی و ... چگونه خواهد بود؟
شاید باید تغییرات را 1 درصدی و 2 درصد ببینیم. وقتی در این بعد که کار اصلی آنها است 30 درصد موفقیت دارند و 70 درصد با کمبود روبرو هستند در بعد دیگر مشکلات بیشتر می شود و تکالیف و فشار بر مردم افغانستان بیشتر و بیشتر می شود و کمک های جامعه جهانی بی فایده می ماند چرا که حکومت فاقد یک استراتژی و توانمندی است که از امکانات موجود بتواند استفاده کند.

در گذشته ها هم افغانستان دارای اردو و قوت های دفاعی بود و بیشترین نقش را برای حمایت از افغانستان مردم ساکن در مرزها داشتند و از این مناطق دفاع می کردند اما در شرایط امروز زمینه برای مردم در این مناطق فراهم نیست و نیروهای خارجی در این مناطق با نیروهای امنیت داخلی کار می کنند و ناهماهنگی این دو گروه باعث شده تا نه حکومت افغانستان و نه مردم در مرزها بتوانند از مرزها دفاع کنند.
این توانمندی در جوانان ما در اردو وجود دارد تا از وطن خود دفاع کنند اما دستگاه رهبری در وزارت دفاع و داخله مصروف مصرف بودجه هستند همراه با قوت های خارجی و فرصت برای دفاع از افغانستان ندارند و به مسائل مربوط به افغانستان کمترمی پردازند.

انتظارات و توقعاتی ما در ده سال داشتیم که حکومت به دلیل ضعف و ناتوانی در این عرصه ها نتوانست دسترسی داشته باشد و آنها را عملی کند و ما زمانی می توانیم به انتظارات خود برسیم که تغییر بنیادی در ساختارها بیاید.

>>>   هرچه هست نامش انتقال قدرته؛ ولی مثل اینکه بهتر بود نامش را انتقال حکومت دست نشانده و نوکر اجنبی به ...!!!
(امین وطندوست از هرات)

>>>   ... بصورت واقعی این اعمال و کردار و گفتار و پندار خود ماست که آینده مردم و کشور را می سازد. اگر دروغ دغلکار باشیم مردم از ما دور و کشور را به نابوی کشیده و اگر درستکار و راستگو باشیم مردم به ما اعتماد کرده و آینده کشور و مردم بدست خود مردم ساخته می شود. وبقول قرآن کریم>> ان الله لايغير ما بقوم حتي يغير ما بانفسهم
بنابراین از مکافات عمل غافل مشو *** گندم از گندم بروید جو ز جو.

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است