باید در همه تحلیل ها در باره دوره کرزی/ غنی و طالبان به این نکات توجه کرد:
شوروی ها پس از بازگشت از افغانستان توانستند با دادن مقادیر بزرگ جنگ افزارهای سنگین در شمال هندوکش نوار بوفر / حائل اتنوپولیتیکی نیرومندی ایجاد کنند.
استراتژی آمریکا برداشتن این حایل بود.

آمریکایی ها در گام نخست به همکاری ترکیه و پاکستان و با پشتیبانی مالی شیوخ عرب جنگ های داخلی را در درون کشور به راه انداختند و در نتیجه توان رزمی حزب وحدت، حزب اسلامی، جمعیت و جنبش را سخت تضعیف کردند.
سپس طالبان را که از پیش آفریده بودند، با وظیفه جاده صاف کنی آوردند‌. مگر طالبان در دوره نخست موفق به از میان برداشتن گستره شمال نشدند. این بود که خود افغانستان را اشغال کردند و پروژه آوردن کرزی و غنی روی دست گرفته شد. در زیر داربست جمهوریت و پروژه آوردن دموکراسی نمایشی، در واقع نابودسازی ساختارهای نظامی شمال مطمع نظر بود که در درازای دو دهه پیروزمندانه پیاده شد‌. طی این دوره شمار بسیاری از مهره های شمال ترور و از سر راه برداشته شدند‌. دیگران را با داد و دهش خریدند و در فرجام کار وادار به ترک کشور کردند.

نواری که شوروی ها ایجاد کرده بودند، مانع و سد بزرگی بر سر راه غربی ها برای رخنه در آسیای میانه بود. خوب، آمریکایی ها آمدند و آن را در هم شکستند.
بی چون و چرا اهداف دیگری هم همزمان در دستور کار بود. مانند بهره برداری از گنجینه های کانی راهبردی افغانستان، محاصره ایران و چین و کنترل پاکستان و.....
همچنین چاپیدن شیوخ خر پول عرب‌.

آوردن غنی هدف جاده صاف کنی برای آوردن دو باره طالبان بود. آمریکایی ها با توجه به برنامه های شان در قبال اوکرایین و ایران نیک می دانستند که هرگاه از افغانستان نبرایند، در دام بسیار خطرناکی گیر خواهند افتاد و چنان تلفاتی خواهند داد که در تاریخ نوین مانند نداشته باشد. در نتیجه طالبان را اجیر کردند و رویکار آوردند.
غنی بسیار ماهرانه کمر نیروهای شمال را شکست و با سوق دادن همه افسران بالای ۵۵ سال به بازنشستگی نیروهای مسلح را در برابر طالبان بی دفاع ساخت و سپس قدرت را در چند مرحله به طالبان تسلیم کرد. سران شمال هم زیر فشار آمریکا وادار به ترک کشور شدند.

پسان ها برخی از گروه های طالبان به روسیه و ایران نزدیک شدند و در جنگ آمریکا با ایران بیطرفی را پیشه ساختند. برخی دیگر هم کماکان زیر فرمان پاکستان اند.
جنگ زرگری پاکستان با طالبان بسیار نیرنگبازانه و ماهرانه است و اهداف بسیار پیچیده ای را دنبال می کند.
اکنون آمریکا در صدد فشار آوردن بر طالبان اند تا هر گونه که شده، این گروه را وادار به همکاری علیه ایران بسازند و هرگاه طالبان زیر بار نروند، آنان را با رویکار آوردن دولت موقت به حاشیه برآنند.
چنین بر می آید که چنین برنامه ای روی دست است‌ تا دیده شود چه خواهد شد.

عزیز آریانفر