رويارویي با تمايلات نسل جديد پيامدی جز فروپاشي ندارد!
بديهي است كه امروز در عصر متفاوتي زيست داريم، عصري كه تجلي دهنده بزرگترين دستآورد انساني در عرصه علوم و فناوري بوده كه انقلاب اطلاعاتي از جلوه هاي بارز آن است، رشد و توسعه فزاينده فناوريها در دوران كنوني چنان فضايی را خلق و مناسباتي را در جوامع انساني ايجاد نموده است كه هيچ نيروي ديگر يا انترنتيوي را نميتوان سراغ داشت كه پيشرفت سريع فناوري و ابزارهاي مدرن اطلاعاتي را سد و مانع گسترش فرايند روابط انساني و تهديد آگاهي و بيداريهاي ناشي از اين فرايند تاريخي و علمي گردد، كه نسل جوان در كليه جوامع بوضوح در محراق اين فراينده تاريخي قرار گرفته و بمثابه نيروي محرك و بالقوه، دگرگوني ها و تحولات را هدايت مي نمايد، از اين رو است كه لزوم حفظ تعادل در مناسبات قدرت في مابين دستگاه قدرت كه بگونه سنتي در اكثريت جوامع و كشوها بويژه در كشورهاي عقب مانده در اختيار طبقه نه چندان با سواد و زورگو قرار دارد، مطرح شده و پرسش بقای اقتدار پوشالي و يا فروپاشي آن در دستور روز قرار ميگيرد.

در دنياي امروز اكثريت متفكرين و نخبگان سياسي و اجتماعي بدين باور رسيدند كه نه جنگها، مهاجرتها، فرار ثروت، نيروي كار و غيره عامل استثنایي انحطاط و سقوط جوامع و كشورها است، بلكه عدم كارآمدي سيستم حاكم و ناتواني مديريتي كه قادر نيست و يا نميخواهند تا به درك بزرگترين نيروي پيشگام و شكست ناپذير مانند نسل جديد اهتمام نمايند، بارزترين فكتوري خواهد بود كه منجر به زوال جامعه و كشور ميكردد.
از اين واقعيت نميتوان به سادگي عبور كرد كه نسل كنوني در ‍تمام جوامع و كشورها عليرغم تفاوتهاي چشمگير در نوعيت نظام حاكم و سطح توسعه و رفاه عمومي كشورهايی كه در آن زيست دارند، حامل پيام واحد و نگرش مشابه نسبت به داشتن سهم و نقش شان بمثابه رود خروشان و پرتلاطم و نيروي لايزال در رهبري جامعه، مشاركت در قدرت و گوش فرا دادن به مطالباتي است كه نسل امروزي آنرا حق خويش دانسته و در راستاي آن مبارزه مينمايد.

بنيادي ترين مشكل دولتها بخصوص در جهان كمتر توسعه يافته كه از وجود قدرتهاي سنتي و خودكامه در رنج هستند، اين است كه توانایي، درايت يا نيت اين را ندارند كه نسبت به بزرگترين معضل سياسي و اجتماعي يعني سهم نسل جديد در قدرت آماده پذيرش مسووليت شوند يا بعباره ديگر چنين حكومات غافل، قادر به تأمين خواست ها و مطالبات نسل جديد نيست و يا هم از آن در هراس اند.
رويكرد پشت كردن به نسلهاي امروز و بي مبالاتي نسبت به خواستهاي شان و هكذا بي توجهي و ناديده گرفتن عكس العمل اجتماعي عليه آنچه كه در جامعه جريان دارد، موجب ايجاد تقابل و تخاصم با نيرويی خواهند گشت، كه موفقيت شان در برابر نظم حاكم واپس گرا و شيفته قدرت اجتناب ناپذير است چنانچه انديشور گرامي دكتور عماد ابشناس در يك نبشته تحليلي پيرامون عوامل فروپاشي كشورها، از فروپاشي اتحاد شوروي وقت نامبرده و معتقد است كه در صورت وقوع تقابل با نسل امروز حتی كشوري داراي سلاح هستوي نيز قادر به شكست اين نسل نخواهد شد.

نسل جوان در تمام جوامع و كشورها و بخصوص در كشور عقب مانده و جنگ زده افغانستان نسل تحصيل يافته، متخصص و كار فهمي است، سپردن كار به نسل آگاه متضمن بقاي جامعه پنداشته شده و دولتها مكلف اند تا بستر هاي مناسب را در جذب جوانان اعم از مرد و زن در سطوح مختلف و بدنه قدرت فراهم آورد، ضمانت هاي قانوني، امنيتي و حمايت هاي اجتماعي براي نسل كنوني جلوگيري از فاجعه بعدي است.
امر بديهي است كه همه دولتها براي دوام حيات و بقاي خويش به ابزارهاي متنوع متوسل ميشود، اما بكارگيري سياست حذف و در حاشيه قرار دادن نسل جديد در شرايطی كه از انقلاب در عرصه اطلاعاتي و فناوري متأثر است، بخواهيد يا نخواهيد، دوام حاكميت كهنه را به چالش خواهند كشيد، دولت و يا آناني كه در سكوي اقتدار قرار دارند بايد بخوبي به اين درك لازم رسيده باشند كه بخاطر دوام و بقاي قدرت خود به نسل بالنده و تحصيل يافته نياز دارند كه بي مبالاتي نسبت به اين نيروي سركش، همه چيز را سرانجام به فنا خواهد داد.

رويكردها:
چكيده اي از نبشته پژوهشي دكتور عماد ابشناس
"عوامل فروپاشي كشورها"
نگارش: عبدالاحمد فيض