حمدالله محب، چهره‌ای که امروز در پاریس، در ضیافت ریاست‌ جمهوری فرانسه حاضر میشود و هدایای طلایی تقدیم میکند، نه یک دولتمرد، که یک جنایتکار تمام‌ عیار است. او که در دوران اشرف غنی، به دلیل فساد و بی‌ کفایتی، به عنوان مشاور امنیت ملی تعیین شد، نه یک استراتژیست نظامی، بلکه یک کامپیوترکار ساده بود که به برکت نظام فاسد غنی، بر مسند حساس‌ ترین نهاد امنیتی کشور تکیه زد.

از زمانیکه محب بر کرسی شورای امنیت ملی نشست، بیش از ۶۰ هزار نیروی جوان و غیور امنیتی و دفاعی افغانستان، جام شهادت را نوشیدند. این ۶۰ هزار جوان، که با خون خود از خاک و ناموس این سرزمین دفاع کردند، قربانیان اصلی سیاست‌ های احمقانه و خودسرانهٔ محب بودند. او با عدم تدبیر و بی‌ کفایتی خود، نه تنها امنیت ملی را به خطر انداخت، بلکه با مدیریت نادرست و بی‌ رحمانه، جوانان این مرز و بوم را به کام مرگ فرستاد.

اما جنایت محب، به شهادت این ۶۰ هزار نیرو ختم نمی‌ شود. او با پول همان نظامیان سابق، شامل اردوی ملی، پولیس ملی و کارمندان ریاست امنیت ملی، که از تعیین بست‌ های شان، از جابجایی‌ های شان و از بخش لوجستیکی‌ شان به جیب زده بود، امروز سرمایه‌ای میلیاردی برای خود اندوخته است. این پول، حق مسلم همان نیروهای مبارزی است که امروز در کوه‌ها و دره‌های افغانستان، علیه گروه تروریستی طالبان برای آزادی این سرزمین می‌ جنگند. این سرمایه، باید به دست کسانی برسد که با خون خود، از این خاک دفاع می‌ کنند مانند جبههات مخالف طالبان، نه به جیب یک جنایتکار که در پاریس، برای رئیس جمهور فرانسه طلا هدیه میدهد. اگر این پول بازگردانده نشود، برایت سنگین تمام میشود که بخواهی با خون شهدا تجارت کنی.

محب، با پول همان سربازان و افسران مظلوم، در کاخ‌ های فرانسه و امارات، زندگی اشرافی دارد و امروز با اعتماد به نفس یک جنایتکار، در برابر رئیس‌ جمهور فرانسه می‌ ایستد و طلا هدیه میدهد. او هم‌ اکنون مبلغ یک میلیارد دالر در پروژه‌های هوش مصنوعی و فناوری‌ های فضایی سرمایه‌ گذاری کرده است؛ پولی که از خون و عرق همان سربازان دلیر و کارمندان بیچاره نظام پیشین، به جیب او سرازیر شده است.

اما جنایت بزرگتر محب، ساختار ویرانگر مدیریتی او در نهادهای امنیتی بود. او تمام نظامیان کارکشته، با تجربه و شجاع را در بست‌ های پایین نگه داشت و به جای آنها، افراد بی‌ سواد، بی‌ تجربه را در رأس ارگان‌ های امنیتی قرار داد. بریدمن‌ ها و ساتنمن‌ ها را به جای جنرالان کارکشته نشاند و تمام فرماندهان شجاع و لایق را از میدان به در کرد. او افرادی مانند خوشحال سادات را که امروز به عنوان لابی‌ گر طالبان در سطح بین‌المللی فعالیت می‌کند، در نهاد های امنیتی جا داد.
این یعنی محب، با سیاست‌ های نابخردانهٔ خود، نه تنها نظام امنیتی افغانستان را به زانو درآورد، بلکه زمینه‌ ساز سقوط نهایی کشور و تسلیم آن به گروه تروریستی طالبان شد.
او، با حذف نظامیان کارکشته و جایگزینی آنها با افراد بی‌ لیاقت، ارتش و پلیس افغانستان را به یک ساختار پوچ و بی‌ دفاع تبدیل کرد.

مردم افغانستان! این جنایتکار، نه تنها امروز در کاخ‌ های فرانسه زندگی میکند، بلکه با پول خون فرزندان شما، به دنبال سودجویی و سرمایه‌ گذاری‌ های کلان است. او باید در دادگاه بین‌ المللی محاکمه شود و پاسخ خون ۶۰ هزار نظامی مظلوم را بدهد و پول را پس برای نیروهای مخالف طالبان بازگردانند .
مرگ بر حمدالله محب، خوشحال سادات و همهٔ جنایتکاران و مزدوران تاریخ. زنده باد حقیقت، عدالت و افغانستان آزاد.

عبدالستار «حسینی»