تعریفی در فن و مسلک خبرنگاری وجود دارد که می‌گوید: در امر اطلاع‌رسانی باید متعادل بود که نه دقت را فدای سرعت و نه سرعت را فدای دقت کرد. اگر یک خبرنگار و خبرگزاری، به اندازه‌ای روی انتشار خبر، دقت و احتیاط به خرج دهد که انتشار امتیاز را سایر خبرنگاران و خبرگزاری‌ها کسب کنند، به تدریج از لحاظ "زمانی" انتشار اخبار، به قعر جدول خبرنگاران و خبرگزاری‌های فعال سقوط می‌کند.

از سوی دیگر، اگر یک خبرنگار و خبرگزاری هر خبری را با سرعت و بدون دقت، منتشر کند، ضریب اشتباه‌ها و خطاهایش چه از نگاه املایی، انشایی و تنظیم فنی خبر و چه از لحاظ محتوا و هدف‌گذاری خبر، افزایش می‌یابد.
با ایجاد و رونق گرفتن شبکه‌های اجتماعی از جمله فیسبوک، هر حساب، یک خبرگزاری و هر کاربر، یک خبرنگار محسوب می‌شود. در اینجا نیز همان اصطلاح "سرعت" و "دقت" کاربرد دارد و بهترین کاربر آن است که نه سرعت را فدای دقت و نه دقت را فدای سرعت کند.

قاعده تعادل سرعت و دقت برای خبرگزاری‌ها و خبرنگاران و همچنین شبکه‌های اجتماعی و کاربران آن یک‌سان است؛ منتها با این توضیح که این قاعده درباره اخبار معمولی صدق می‌کند ولی در دنیای اطلاع‌رسانی، موضوعات پیچیده‌ای وجود دارد که تعادل قاعده سرعت و دقت را به‌هم می‌زند و اولویت را به گزینه دقت می‌دهد. موضوعات پیچیده عمدتاً مسایل حساس سیاسی و موارد استخباراتی و امنیتی را دربر می‌گیرد اما در این میان، جریان‌ها و افراد نوظهور هم شامل موضوع‌های پیچیده می‌شوند چون شناخت ما درباره اهداف و ماهیت آنها اندک است.

لذا چنین نتیجه‌گیری می‌کنیم که در انتشار اخبار معمولی، تعادل بین "سرعت" و "دقت" حفظ شود اما در انتشار اخبار حساس و پیچیده از جمله مسایل حاد سیاسی، استخباراتی، امنیتی و جریان‌ها و افراد نوظهور، اولویت و برتری با "دقت" است. این نکته زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بخواهیم در محتوای خبر، همسویی خود را هم ماهرانه چاشنی خبر کنیم. در این صورت، موضوع از نگاه فنی از "خشک‌خبر" به "نرم‌خبر" تغییر ماهیت می‌دهد که در سلسله مطالبی تحت عنوان "فن خبررسانی و اصول درست‌نویسی" مرور کردیم.

سوال این است که از کجا اخبار معمولی و روزمره را از اخبار حساس و پیچیده تشخیص دهیم؟ پاسخ این است که باید خبرشناس بود و سواد رسانه‌ای داشت. البته این خود به شرح طولانی نیاز دارد و از حوصله این یادداشت خارج است.
درباره اهمیت "دقت" در انتشار اخبار افراد نوظهور، ماجرای عایشه وهاب نخستین نماینده افغانستانی‌الاصل کنگره آمریکا، مثال خوبی است.
پس از اعلام پیروزی این بانو در انتخابات ویژه برای ورود به کنگره آمریکا، بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی و حتی چند خبرگزاری به خاطر افغانستانی بودن این خانم، ذوق‌زده شدند، همسویی گرفتند و پیام‌های تبریکی فرستادند و آن را به نرم‌خبر تبدیل کردند اما وقتی بانو وهاب خواهان نزدیکی آمریکا به گروه طالبان شد و مخالفان طالبان را ناکام خواند، مورد انتقاد قرار گرفت.

این رویداد به ما اهمیت گزینه دقت در امر انتشار اخبار را یادآوری می‌کند که سرعت در انتشار خبر، دارای مزیت است اما در انتشار همه اخبار و همه‌جا کاربردی نیست و باید از دقت و احتیاط کار گرفت زیرا عقب ماندن از انتشار خبر ممکن است نمره منفی محسوب شود اما بی‌دقتی و عجله در انتشار خبر، اعتبار و جایگاه یک خبرگزاری و یک خبرنگار و حتی یک کاربر شبکه‌های اجتماعی را به خطر می‌اندازد.

مرادی