سخن و داوری کنش‌گران قلمی و فرهنگی افغانستان دربارهٔ ایران، یا از سر مجیزگویی و نوکرمنشانه است، یا از سر عقده، دشمن‌تراشی و لجاجت‌منشانه. داوری بر مبنای منطق سیاست، بررسی عالمانه و بیان واقعیت‌ها با تکیه بر مشترکات فرهنگی تقریباً کم‌رمق است.
این واقعیت، بار دیگر در ماجرای حضور دو هیات افغانستانی برای ادای احترام به پیکر آیت‌الله خامنه‌ای خود را نشان داد. به همین دلیل، هر شخص و هر دسته‌ای بر اساس پیشینه و نگاه احساسی خود به موضوع پرداختند.

با آن‌که سیاست‌ها و مواضع ایران در قبال افغانستان در مقاطعی با کاستی‌های همراه بوده‌؛ اما در این مورد بخصوص، موضع ایران بسیار هوشمندانه، صادقانه و حساب‌شده بود. ایران با دعوت از دو هیات افغانستانی، نشان داد که کثرت‌گرایی جامعهٔ افغانستان در زمینه‌های گوناگون انکارناپذیر است.
معضل بی‌ثباتی و منازعه نیم‌قرنه افغانستان با تکیه بر زور و خشونت حل نمی‌شود. افغانستان زمانی به آرامش می‌رسد که دولت برآمده از ارادهٔ مردم باشد و واقعیت‌های متکثر جامعهٔ افغانستان در آن بازتاب یابد. همان‌گونه که طالبان یک واقعیت عینی است، مخالفان آن و اکثریت خاموش جامعهٔ افغانستان نیز واقعیتی مسلم‌اند. پس تنها راه، گفتگو و تشکیل دولت ملی است.

آنچه در نهایت می‌توان گفت این‌که، بایسته است کنش‌گران قلمی و فرهنگی افغانستان، از افضای دوقطبی؛ یعنی چه از قالب ستایش‌های اغراق‌آمیز و چه از قالب تخریب‌های ویرانگر وهیجانی بپرهیزند. از دل احساسات چیزی بیرون نمی‌آید باید واقعیت را در درنظرداشت و منطق را به کار بست.

سید جواد سجادی

>>>   کشورهای اسلامی چقدربرای امریکا چاپلوسی میکند مثلا درپاکستان به عوض اینکه جنگ در بلوچستان وخیبر پختونخواه را ختم کنند درغم جنگ امریکا هستند اردوغان بیشتر از همه به فکر ترامپ وامریکاست السیسسی مصر درمصافحه با ترامپ که سی سی ایستاده وترام نشسته است آنقدر با دهان باز وخنده بطرف ترام می بیند که گویا یک بچه خورد سالپدرش را بعد از دوری زیاد دوباره می بیند قطر امارات عربستان آن قدر به فکر شترهای خود نیستند که درفکر ترامپ هستند شاید هدف شان کسب ثواب باشد ما نمیدانیم چرا کشورهای اروپائی افریقائی امریکائی استرالیائی چاپلوسی نمیکنند؟یا مثلا اممارت ما بهقصه امریکا هم نیست ترام برابر یک پشه پیش امارت ما ارزش ندارد
غ

>>>   سیاست پدر و مادر ندارد آقای سجادی عزیز!
نه محقق نماینده اگثریت خاموش است و نه مسعود. این دو نفر از خانواده شان هم نمایندگی نمی کند تا چه رسد به اکثریتی به قول شما خاموش. مسعود که آثار مکتوب ندارد عمرش هم قد نمی دهد محقق بالاخره پس از سالها یک کتاب قطوری به نام «سرنوشت من» به چاپ رسانده است که به اختمال زیاد کسانی آن را تدوین کرده است. یک بار بخوانید تا با روحیه این آدم را درک کنید. در کتاب سرنوشت من هرچه نصری است از آشپز و نگهبان و ... تا خود ایشان همه استاد اند. داشتن سواد هم شرط نیست. گویا یکی از شرایط عضویت در این حزب وحشت داشتن رتبه استادی است. اما دیگران نه استاد اند و نه با سواد. لذا از حضور اینها خیلی خوشحال نباشید . زیاد هم پیرامون آن تحلیل نکنید. والسلام