| تاریخ انتشار: ۲۱:۳۶ ۱۴۰۵/۴/۶ | کد خبر: 200434 | منبع: |
پرینت
|
|
سازمان جهانی مبارزه با شکنجه، گزارش شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶ را منتشر کرد. در این گزارش آمده است که طالبان بازداشتشدگان را در کانتینرهای فلزی تا یک هفته بدون آب و غذای کافی نگهداری و آنها را شکنجه میکنند.
طبق گزارش، طالبان متهمان را در جریان بازجوییها و بازداشتهای خودسرانه به طور گسترده شکنجه و با آنها بدرفتاری میکنند.
گزارش شاخص جهانی شکنجه که روز پنجشنبه، چهارم سرطان منتشر شد، به مواردی چون قانونیشدن مجازات بدنی، تنبیه علنی، بازداشتهای خودسرانه و بدرفتاری در بازداشتگاهها، فروپاشی نظام قضایی، تبعیض و کوچ اجباری اقلیتهای قومی و مذهبی، ممنوعیت ورود گزارشگر ویژه سازمان ملل و محدودیتهای گسترده بر آزادی بیان و تجمع پرداخته است.
در این گزارش آمده است که شکنجه و بدرفتاری در برخورد با بازداشتشدگان بهصورت گسترده در عملکرد روزمره نیروهای طالبان دیده میشود و به دلیل نبود سازوکارهای پاسخگویی، این موارد غالبا بدون پیگرد باقی میماند.
شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶ دومین گزارش سازمان جهانی مبارزه با شکنجه است که روز پنجشنبه رونمایی شد.
سازمان جهانی مبارزه با شکنجه، در این گزارش خطر شکنجه و بدرفتاری را در ۳۹ کشور جهان ارزیابی کرده است.
این شاخص برای نخستین بار در ۲۵ جون پارسال راهاندازی شد و در آن ۲۷ کشور مورد ارزیابی قرار گرفتند.
در گزارش شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶ درباره افغانستان تحت کنترول طالبان، تاکید شده که بازداشتهای بدون حکم قضایی ادامه دارد و افراد به دلایلی مانند نوع پوشش مورد نظر طالبان، نداشتن ریش برای مردان یا نداشتن محرم برای زنان بازداشت میشوند.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که آزار جسمی، لتوکوب و ناپدیدسازی اجباری بهطور گسترده رخ میدهد و برخی بازداشتشدگان برای چندین روز ناپدید میشوند یا در مواردی جسد آنان به خانوادهها تحویل داده میشود.
این گزارش همچنین میگوید نیروهای طالبان در ولایتهای مختلف بهطور منظم اقدام به بازرسی و تفتیش، از جمله جستوجوی خانهها، میکنند.
گزارشهای متعددی از شکنجه و بدرفتاری در زندانهای طالبان منتشر شده است.
شورای امنیت سازمان ملل ماه گذشته از افزایش خشونت جنسی، تجاوز گروهی، شکنجه و برهنگی اجباری زنان و دختران توسط افراد و مقامهای طالبان پرده برداشت. به گفته ملل متحد، سیاستهای سرکوبگرانه طالبان و فضای معافیت از مجازات، افغانستان را به یکی از خطرناکترین نقاط جهان برای زنان تبدیل کرده است.
در ۱۲ جوزا ۱۴۰۵ دستکم چهار منبع از زندانیان سابق طالبان یا نزدیکان آنها به افغانستان اینترنشنال گفتند که در بازداشتگاههای طالبان، زندانیان مورد شکنجه و بدرفتاری قرار میگیرند و از آنان اعتراف اجباری گرفته میشود. به گفته آنها این وضعیت در زندانهای طالبان همچنان ادامه دارد.
کوین کورنول، امدادگر بریتانیایی و زندانی سابق در افغانستان، اخیرا در گفتوگو با روزنامه سن تجربه خود را از ۲۷۲ روز حبس در زندان طالبان روایت کرد.
کورنول گفته است که دوبار توسط طالبان لتوکوب شد، چشمبسته به یک قفس زیرزمینی در سلول انفرادی برده شد و ۱۱ روز در آنجا نگهداری شد.
او میگوید بهجز یک بار رفتن روزانه به تشناب، تنها تماسش با دیگران زمانی بود که نگهبانان برای شلاقزدن، لتوکوب یا تهدید با چاقو وارد سلول میشدند.
در سایت اینترنشنال آمده است، ظریفه یعقوبی، زندانی سابق طالبان اخیرا گفت که او و همکارانش انواع مختلف شکنجه و اعتراف اجباری را در زندان استخبارات طالبان تجربه کردهاند. خانم یعقوبی گفت که هنوز برای بهبود وضعیت روحی روانی ناشی از تجربههای زندان طالبان مبارزه میکند.
کد (9)