دیورند چه آنکه خط فرضی گفته شود یا مرز رسمی، زخمی است میان دو‌کشور پاکستان و افغانستان.
این زخم، زخم ناسور است که همیشه ملتهب و خون چکان مانده است.

زخم ناسور و التیام نایافته ی دیورند برای دو‌کشور افغانستان و پاکستان، برای مردمان شان ‌و برای دولت ها ‌وحکومت های شان همیشه درد و‌رنج داشته است.
اگر به زخم دیورند و درد ناشی از آن از نظر قومی نگاه شود، به خصوص بر اقوام افغانستان، درد و‌ رنج این زخم بر پشتون ها و جامعه ی پشتون در دو طرف این خط فرضی یا مرز رسمی بیشتر از اقوام دیگر است.

افزونی این زخم نه از این زاویه که دیورند پشتون ها را جدا و تقسیم کرده است، که یقینا چنین است مانند هر قوم دیگری در افغانستان و منطقه، بلکه از این زاویه که زخم دیورند چگونه به توسعه ی انسانی و اجتماعی پایدار در دوطرف این خط و این زخم‌ صدمه زده است. میزان و شدت این صدمه را با توجه به شاخص های توسعه ی انسانی و اجتماعی و تطبیق آن در دو سوی این خط میتوان ارزیابی و نگاه کرد.

سوال اصلی این است که زخم دیورند مدوا شود یا هم چنان ناسور و‌ ملتهب باقی بماند؟

محمد اکرام اندیشمند

>>>   💯🧑‍🍼🤱🧑‍🤝‍🧑👈 ما مردم تاریخ‌دار فارسی‌زبان/ترکتباران از نام سرکشانه, اشغالگرانه و تجاوزگرانه پشتونی یعنی از لفظ (دیورند) شدیداً متنفریم که در نزد ما مردم همین اصطلاح (دیورند) توهمی بوده و کاملا پوچ است و بس.
اصطلاحات همانند فطرت صهیونیزم=پشتونیزم یعنی حیله ی فورمولایزیشن-پشتونی خونبار، تجاوزگرانه و اشغالگرانه عبارت اند از :
۱ - افغان
۲ - افغان-ستان
۳ - افغانیت
۴ - لر و بر
۵ - خط دیورند «میم زرما تول زما» !؟؟

>>>   هیچ زخمی مداوا نمی‌شود مگر اینکه طبیب حاذقی با استفاده از دوا های لازم به مداوای آن بپردازد.
زخم دیورند را نه طبیبی است و نه دوایی جز اینکه گروهی از دزدان سر گردنه این طرف خط و آن طرف خط در حال منفعت بردن از این زخم چرکین هستند.

>>>   جالب اینجاست که تنها پشتون ها در دو طرف خط دیورند تقسیم نشدند،بلکه تاجک ها و ازبک ها و ترکمن ها نیز تقسیم شدند . اما آنها هیچ وقت نگفتند خط فرضی دریای آمو.
و یا مشهد نیز یک زمانی جز خاک افغانستان بود و هراتی ها نمیگویند خط فرضی بین مشهد و ایران.
فقط پشتون ها هستند که میگویند: مونژ داکرشه په رسمیت نه پیژنو.پشتنو لر و بر یو دی.
که پرسان شان کنی که خی ما کجا برویم؟
آنها میگویند که تاجک ها تاجکستان بروند،ازبک ها ازبکستان و ترکمن ها ترکمنستان.
از همه جالب منطقه در نظر گرفته شده برای هزاره ها جالب است.
یک نقل برایتان میدهم که آخر آن نیز کلمه یا واژه (ستان) دارد،اما کدام کشور مشخص نیست و یک منطقه مشخص است.
حالا پیدا کنید که این منطقه کجاست؟

>>>   زخم دیورند التیام بخش و قابل تداوی بود .چه وقت و چگونه ؟؟؟
از انجاییکه اندیشمندان ،کمتر به واقعیتهای تاریخی کشور ما میاندیشند و زیاده تر به فلسفه بافی و تلقین اندیشه های گمراه کننده نسبت به تمام مسایل سیاسی افغانستان منجمله زخم ناسور خط دیورند مصروف اند فلهذا ،نمیتوانند به خوانندگان محترم آنچه واقعیت ها است بگویند...
امروز جهان شاهد نبرد میان نیرو های نامتوازن یعنی امریکا + اسراییل و جمهوری اسلامی ایران است . اسراییل از هفتاد و پنج سال بدینسو مصروف مردم آزاری ،کشتار و ویران گری است و آخرین دژی که باقی مانده ایران است و از چهل سال بدینسو اسراییل در پی نابودی ایران به بهانه های مختلف است ...حالا ما شاهد نابودی اسراییل استیم و ایران با وجود تحمل تلفات از سالها بدینسو ،بالاخره قدرتمند ترین کشور جهان امریکا و چیله ای امریکا یعنی اسراییل را در جنگ زمین گیر ساخته است...
در این جای شک نیست که اراده ای محکم و منضبط اکثریت مردم و دولت ایران در راستای پیروزی ایران عامل عمده پیروزی ایران در جنگ علیه مستکبران جهانی است ولی نباید فراموش کرد که ایران در دو دهه ای اخیر با چین و روسیه روابط عمیق نظامی و اقتصادی را تامین کرده است و هر دو کشور در این جنگ از هیچ نوع همکاری برای شکست ترامپ و صهیونیست ها دریغ نکرده اند ...قرار داد های بیست ‌پنج ساله بین چین و ایران ،روسیه و ایران بخصوص در بخش نظامی ایران آنقدر متکی بخود ساخت که ما شاهد آن استیم...و حتی ایران مدعی است که برای شکست دژخیمان از گرفتن کمک مستقیم نظامی چین و روسیه نیز ابا نخواهد ورزید...
از اینکه بگذریم و به دشمنی های دیرینه ای افغانستان و پاکستان نظر بیاندازیم ، افغانستان در سال 1979 با عقد قرار داد همه جانبه با اتحاد شوروی بزرگ‌ترین فرصت را بدست آورد تا به یک کشور قوی و پیشرفته تبدیل شده و توانمندی انرا داشته باشد تا با همسایگان برابر با ظرفیت شان توان گفتگو را داشته باشد ...اما چنین نه شد و بخاطر آن نه شد که ما خود ما اجیر امریکا و اسراییل شدیم و امروز حال و روزگار ما بیان گر وضعیت نا مطلوب ما است ما با قوای مسلح بزرگ که باعث نگرانی پاکستان بود ،میتوانستیم ، زخم ناسور دیورند را التیام بخشیم ...اما حالا این زخم به قیمت از دست رفتن و محو افغانستان تمام خواهد شد و انجاست که اندیشمندان جشن خواهند گرفت...
جای تاسف است که تا امروز و هنوز هم اندیشمندان ما حاشیه روی میکنند و قسم خورده اند که واقعیتهای تاریخی را وارونه جلوه دهند تا پاکستان ، امریکا و در مجموع ناتو ،تنظیم‌های تروریستی شیعه و سنی ، نشنلیستهای فاشیست از زیر بار مسوولیتها رهایی یابند ....
فخر اهنگر
فخر آهن

>>>   جناب فخر آهنگر،
ترا به سر لینن و چکمه های استالین قسم میدهم که حد اقل یک بار سخن حق و حقیقت را بیان کن.
شوروی از زمان حاکم شدن لینن و حتی پشتر از آن از زمان روسیه تزاری در فکر رسیدن به آب های گرم بود و در مناقشه با بریتانیای آن زمان و بر اساس همین مناقشه برای خریدن زمان با انگلیس ها به توافق رسیدند که منطقه حایل به نام افغانستان ایجاد کنند تا از تصادم بین این دو هول شرق و غرب جلوگیری شود و بعد ها شوروی های بلشویکی برای دست یابی به همین آرمان بود که دو گروه پرچم و خلق را در افغانستان هسته گذاری کرد و باقی وقایع را که همه شاهد زنده آن هستیم. روس ها اگر غیرت و مردی می‌داشتند از مصر و عراق و لیبیا و سوریه و باقی هم‌پیمان هایشان دفاع می‌کردند ، به هر حال خدا همه ما و شما را عقل نصیب کند و به راه راست هدایت فرماید.

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است