در این روزها برخی از دوستان ایرانی را می‌بینم که در رسانه‌های اجتماعی و رسمی به هم‌میهنان من ناسزا می‌گویند. آنان با ادبیاتی سخیف می‌گویند این «افغانه»‌ها آمده‌اند و درباره آینده ما یا درباره خوبی و بدی ما ایرانی‌ها سخن می‌گویند. به گفته آنان، باید بروند و گور پدرشان را گم کنند.

دوستان عزیز ایرانی!
بخش بزرگی از رسانه‌های ما میزبان کارشناسان شماست که درباره میهن من همیشه و پیوسته سخن می‌گویند و تحلیل ارائه می‌دهند. چهل سال است که شما از تهران تا لندن، از بروکسل تا لس‌آنجلس، از پاریس تا ترونتو و از سیدنی تا کوالالامپور درباره سرزمین من نظریه‌پردازی می‌کنید. حالا مگر کفر شده است که یکی از هم‌میهنان من ـ آن هم انسانی دانش‌آموخته و متخصص ـ درباره میهن شما سخن بگوید؟

می‌دانم که ایران به ویژه در این اواخر، با شب‌ها و روزهای دشواری دست‌وپنجه نرم می‌کند. ما شما را درک می‌کنیم. اما باور داشته باشید که ما ۴۵ سال است در چنین وضعیتی به سر برده‌ایم و همیشه از شما شنیده‌ایم و حتی از شما آموخته‌ایم.
هم‌میهن من تلاش می‌کند درس‌های این ۴۵ سال را با شما شریک سازد تا دست‌کم از آن بیاموزید. آنان نیت بدی ندارند. اندکی انصاف داشته باشید.

دکتر ملک سیتز

>>>   امیدوارم که ایرانیان عزیز مجبور به مهاجرت نشوند و اگر احتمالا" جنگ بالا گرفت و کتله هایی از مردم مجبور به پناهنده شدن به کشور های همسایه شدند کشور افغانستان و مردم آن در سراسر کشور آماده پذیرایی این مهمانان خواهند بود ، نه پاسپورتی نیاز است و نه ویزه یی

>>>   یک چند نفر ترامپ طلب معتاد جنسی اپستین هستند چنین نظر بد دارند به مردم کشور افغانستان تشویش نکن ستیز صاحب کل ملت ایران چنین نیست ۹۹ فیصد ملت ایران الحمد لله مسلمان وبا مردم افغانستان برادر هستند.
آریا از جرمنی

>>>   حتمی اینها همانایی اند که کورکورانه پشت رضا پشقل ایستاده اند!!!!!
مردم اصلی ایران در غم عزاداری رهبر شان امام خامنه یی شهید و در دفاع از میهن شان اند و نه در غم یگان گپک ها!!!!!
آتش‌خاوری

>>>   عالیقدر ستیز صاحب.
هرکه باخانم روسی روبروشود فکرمیکندفاحشه است وبامردروسی روبروشود فکرمیکندشرابی است واگربامردپولندی مواجه شود اوراسارق ودزد میدانند.باکمال تاسف درنتیجه نیم قرن قرن جنگ ورادرکشی دروطن ما حالا مردم همه افغانهارااحمق فکرمیکنندوخوش ندارنداحمقان درموردوطن وسرنوشت ایران بحث کنند. اری واقیعت تلخ.
عاقل

>>>   عاقل جان خودت هم یکی از مردم افغانستان هستی اما عاقل ، پس چه بهتر که همه مردم جهان را عاقل بدانیم مگر اینکه ثابت شود که عاقل نیست.

>>>   به نظر دهنده پنجم:
دو نفر دزد خری دزدیدند.
سر تقسیم به هم جنگیدند.
آن دو بودند چو گرم رد وخورد.
درد سوم خر شان را زد و برد.
بنأ جنگ و غالمغال نکنید که هوش مصنوعی نه تنها جایگرین عقل شما خواهد شد،بلکه جایگزین عقل تمام بشریت خواهد شد.
در زمان های قدیم مردم ار افغانستان پای پیاده به حج میرفتند که ماه ها را در بر میگرفت.
این که بدون نوبگیشن یا سیستم راه یابی چگونه این مسافه را طی میکردند،برای من جالب است.
حالا بعضی ها در کشور های خارجی از خانه برای سودا خریدن به شهر میروند،سیستم راه یابی موتر خود را چالان میکنند.
به همین شکل در آینده هر سوالی و هر چیزی که بخاطر شان آمد ،از هوش مصنوعی پرسان خواهند کرد.
اینجاست که در صورتی که انسانها فکر خود را به کار نیاندازند و همه چیز را به گردن هوش مصنوعی بیاندازند، آهسته،آهسته عقل شان کمتر خواهد شد و رو به بی عقلی خواهند رفت.
خصوصاً رمانی که هوش مصنوعی و روبات ها و ماشین ها.جابگزین تمام کارهای فزیکی و دماغی انسانها شود و در نتیجه انسانها دیگر ضرورتی برای کار و فکر کردن نداشته باشند.
افغانستان راه جدید پیدا کرده است.
قبل ازین که هوش مصنوعی جایگزین کار های انسانی شود، جامعه را به دو قسمت تقسیم کرده است.
مرد ها در بیرون خانه کار میکنند و رن ها در داخل خانه مصروف تولید مثل هستند.
چون روز بروز کار ها کمتر میشود،بنأ دولت قرارداد با کشور های خارجی خلیج فارس میبندند تا بیکار ها را آنجا بفرستند.
اما این یک راه موقت است.
بزودی دیگر نه راننده یی ضرورت خواهد بود و نه فروشنده یی و نه هم کارگر ساختمانی و غیره بخش ها.
چون همه کار ها ماشینی و روباتی و با هوس مصنوعی صورت میگیرد.
بنأ دولت مجبور میشود که دروازه های مکاتب و دانشگاه ها را بر روی شاگردان دکور نیز ببندد و بگوید مارش بطرف دروس دینی در مدارس دینی.
از آنجا نیز تعداد زیاد ملا ها فارغ میشوند.
حالا دو راه وجود دارد:
یا در هر مسجد چندین امام مقرر میشود که بکی نماز بامداد را امانت میکند و بکی نماز پیشین و دیگری نماز عصر و شام و خفتن.
و با این که شروع به جهاد بین المللی میکنند و یک تعداد شان مجاهد میشوند و کشور های دنیا را فتح میکنند و بعداً درین کشور ها مساجد و مدرسه ها ایجاد میکنند و امام های مساجد و معلمین مدارس میفرستند.
اما اینهم موقتی است.
زیرا روبات های ملبس با لباس روحانیت می آیند و ملبس با هوش مصنوعی و هم نماز میدهند و امانت میکنند و هم در مدارس تدریس میکنند.
این روبات ها هم موقتی هستند.
زیرا انسانها عبنک های مجازی با هوش مصنوعی میپوشند و از طریق آن خود شان هم نماز میخوانند و هم علوم دینی یاد میگیرند.
این عینک های مجازی هم موقتی هستند.
زیرا در مغز انسانها چیپ میخانیکی نصب میشود که با انترنت و هوش مصنوعی ارتباط میگیرد و هر چیزی را که خواسته باشد،توسط فکر کردن یاد میگیرد.
این بود سرنوشت انسانها تا آخر قرن بیست و یکم و یا هم آخر قرن بیست و دوم.

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است