خشونت ریشه‌ها و پیامدها
با تولید نفرت و ترویج خشونت، چه به‌صورت فیزیکی، چه به‌صورت بی‌بندوباری کلامی و دشنام‌های جنسی، قوم، طایفه و جریانی حذف و حقانیت یک جریان یا قومی اثبات نمی‌شود 
تاریخ انتشار:   ۲۳:۱۰    ۱۴۰۴/۱۱/۹ کد خبر: 178787 منبع: پرینت

امروز روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گرایی است. خشونت و افراط‌گرایی، منشأ تمام مشکلات در جامعه است. جامعه‌ی ما یک جامعه خشونت‌زده است که در میان باورهای افراط‌گرایانه و متحجرانه گرفتار شده است. این خشونت و افراط‌گرایی پیوسته به اشکال مختلف بازتولید می‌شود: یک روز به خاطر حفظ هویت، روز دیگر برای سازماندهی هویت. یک برهه برای دفاع از مذهب و در زمانی دیگر برای جان‌فشانی قومیت.

خشونت و افراط‌گرایی در افغانستان عوامل متعدد دارد. قضاوت یک‌طرفه در این‌باره و انداختن تقصیرها به گردن یک قوم یا یک دولت، نه تنها سخن دقیق نیست، بلکه ما را به بیراهه می‌کشاند. کارنامه دولت‌ها و جریان‌ها در افغانستان، مشحون از نقص‌ها و کاستی‌هاست. ما به‌طور متوالی تمامیت‌خواهی و اعمال تبعیض حکومت‌های پشتون را داریم. ما سطحی‌نگری حبیب‌الله کلکانی و پس از آن دلبستگی تاجیک‌ها به اخوانیسم و همگرایی با پاکستان را داریم. ما جنگ داخلی هزاره‌ها بر سر ولایت فقیه و خط امام، در مناطق مرکزی را داریم. جنگ‌های کابل که برای همه معلوم‌است. پس هیچ قومی نمی‌تواند خود را کبوتر صلح و دیگران را کرکس بنامد یا خود را متمدن و دیگران را بدوی بداند. این عوامل همه دست به دست داده‌اند تا ترامپ اکنون افغانستان را جهنم روی زمین بداند.

ما دو راه بیش‌تر نداریم: یا به‌خاطر گذشته باید بجنگیم. قوم خود را بی‌گناه و دیگران را خاین بدانیم و تقصیرها را بر گردن آن‌ها بیندازیم، یا این‌که واقعیت‌گرا باشیم، برای خود زندگی کنیم و قدمی به سوی آینده برداریم.
برداشتن قدم به سوی آینده، مستلزم متوقف کردن چرخه‌ی باطل خشونت در تمام اشکال آن است و این مهم ممکن نیست مگر با مسوولیت‌پذیری و دوراندیشی نخبگان. باید اطمینان حاصل کرد که با تولید نفرت و ترویج خشونت، چه به‌صورت فیزیکی، چه به‌صورت بی‌بندوباری کلامی و دشنام‌های جنسی، قوم، طایفه و جریانی حذف و حقانیت یک جریان یا قومی اثبات نمی‌شود، تنها آتش نفرت‌ها و شعله‌های کینه‌ها افزایش می‌یابد و تجربه گذشته تکرار می‌شود که از آسیب‌های آن کسی مصون نخواهد بود.

یک اصل است که احترام، احترام می‌آورد و باد نفرت، توفان نفرت خلق می‌کند. در نهایت باید گفت؛ افغانستان خانه‌ی همه است. زیست‌متمدنانه و زندگی مسالمت‌آمیز نیازمند پذیرش و احترام به همدیگر است و این روش زندگی متمدنانه، تمرین لازم دارد.

سید جواد سجادی


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
خشونت افراط‌گرایی
مسوولیت‌پذیری
نظرات بینندگان:

>>>   طالب اوج خشونت و نفرت است. اوج خشونت به نام مذهب و اوج نفرت به نام دین و قوم برتر که شوینسم و فاشیزم است.


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است