اولین ارتباط کرزی وعبدالله بعد از انتخابات

براي اولين بار پس از برگزاري دور اول انتخابات رياست‌جمهوري داکترعبدالله با حامد كرزي از طريق تلفن ارتباط برقرار كرد
تاریخ انتشار:   ۱۲:۳۶    ۱۳۸۸/۷/۲۹	کد خبر: 4346	منبع:	نسخه چاپی	ارسال به دوستان

داکترعبدالله ،مهم‌ترين رقيب انتخاباتي حامد کرزی براي اولين بار پس از برگزاري دور اول انتخابات رياست‌جمهوري با حامد كرزي از طريق تلفن ارتباط برقرار كرد.

عبدالله به خبرنگاران اعلام كرد که شام چهارشنبه با آقاي كرزي تماس تلفني برقرار نموده و از او به دليل پذیرش برگزاری دوردوم انتخابات تشكر كرد.

بنا بر اين خبر، این تماس تلفني اولين تماس تأييد شده ميان اين دو رقيب از زمان انتخابات 29اسد می باشد.

گرانت کیپن رئیس کمیسیون شکایات طی نامه ای رسمی به محترم عزیز الله لودین دبیر کمیسیون مستقل انتخابات ، اعلام کرد که پس از بررسی های این نهاد، تعداد 210 صندوق مشروعیت قانونی نداشته و در مجموع 950 هزار رای فاقد اعتبار می باشد.

پس از رای زنی ها و تصمیم گیری های کمیسیون انتخابات ، قرار شد در صورتی که مخالفتی از سوی جامعه بین المللی و دستگاه های دولتی با تصمیم نهایی کمیسیون مستقل انتخابات صورت نگیرد، دور دوم انتخابات در 16 عقرب برگزار گردد.

در پی این خبر کرزی از تصمیم كمیسیون مستقل انتخابات مبنی بر وقوع تقلب در رأی‌گیری ریاست جمهوری استقبال كرد.

وی همچنین افزود ما معتقدیم كه تصمیم‌گیری كمیسیون مستقل انتخابات بر پایه قانون‌ اساسی افغانستان است و مشروع به نظر می‌رسد و به تقویت دموكراسی در كشور ما كمك خواهد كرد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper) ،پس از پذیرش برگزاری دوردوم انتخابات ازسوی کرزی داکترعبدالله در تماس تلفنی از حامد کرزی تشکر کرد.

نظرات بینندگان:

>>>   داکتر صاحب باید به کرزی تقلب سالار میگفتی که شکستت برایت تبریک باشد. و نصیحتش میکردی که دیگر مداری بازی که در گذشته انجام میدادی ، چلشی ندارد. مردم تو را خوب شناختند.
تمیم

>>>   ای های به حال عبدالله خوب بود که در کابینه سمت وزارت را میګرفت در دور دوم همه مردم اصلیت اورا شناختند خصوصا مردم سمت جنوب چون انها فکر میکردند که عبدالله شخص خوب است اما با ګفتن اینکه همه مردم جنوب در تقلب دست دارد و مردم متقلب هستند همه چانسهای خوب خود را از دست داد و حتی شاید هیچ کسی به او اعتبار نکند و ناکام خواهد شد چون ناکامی پروسه توسط تیم عبدالله صورت ګرفت و این بهران هم از دست او شده است همانطوریکه در سالهای ۱۳۷۲ شده بود افرین و صد افرین به حامد کرزی راستی که شخص ملی است
که نخواست کشور به بهران موجه شود

>>>   شمایان که باهم آشتی شده و به آینده امیدوار هستید اما ای آقایان!؟!؟
آیادر فکر آن افغان بدبخت هم گاهی شده ایدکه بخاطر انتخابات وپیروزی شما گوش،بینی،لب،کلکها وحتی جان شیرین خودرا مشتاقانه فدا وفامیل فقیر و گرسنه خودرادرهزاران ا ندوه ورنج ازخودبجا گزاشت.
اگردر مورد فکری دارید وترحمی خوشا بحال تان واگرنه به پیشگاه عزه وجله شرمنده ودور نیست که شماوفامیل تان به سر نوشت مشابه سردچار شوید.اختیار بدست شماست اما فراموش نکنید خداوند ازدل شماونیت شما آگاه وقاضی است که رشوت نمیخورد.سمت،زبان،میلیت
تنظیم ورنگ نمیشناسد.وعذاب اوقریب است........؟؟؟؟!!!!!
فقط یک افغان ازملیونها افغان کشور.بااحترام

>>>   ســــــــــــــلام به همه
باز هم تو داکتر صاجب در انتخابات حرف تقلب را مطرح می کنی چرا باختی
وحیده از کابل

>>>   سلام
شما باز هم داکتر عبدالله صاحب می بازی

>>>   سلام به مردم
این یعنی چه باز هم بی فایده است داکتر صاحب اعلان میکنه که تقلب شد باز دور سه باز دور سه باز دور سه
شرم است به بابه ربانی

>>>   حامد کرزی پیشتاز انتخابات ریاست جمهوری
بر اساس یک نظرسنجی تازه که از سوی "انستیتوت بین المللی جمهوریت" صورت گرفته حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان بیشترین آرا را به دست خواهد آورد.
این نظر سنجی نشان میدهد که محبوبیت كرزی در مقایسه با نظرسنجی مشابه دو ماه قبل حدود 13 درصد افزایش داشته است.
بیشتر از 59 درصد اشتراک کننده گان این نظر سنجی از عملکرد حامد کرزی منحیث رئیس جمهور افغانستان ظرف چند سال گذشته ابراز رضایت کرده‌اند و اکثریت (56 درصد) وی را برای دور دوم شایسته ریاست جمهوری دانسته اند.
بیشتر از 64 در صد سروی شده گان از رهبری حامدکرزی ابراز رضایت نموده و بیشترین آنها گفته اند که به حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری رای خواهند داد.
سروی همچنان نشان میدهد که بیشتر از 90 درصد از افغان‌ها برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری اعلام آمادگی کرده‌اند. همینگونه سروی نشان میدهد که اکثریت (92 درصد) از شفافیت برگزاری انتخابات اطمینان دارند.
این نظر سنجی عمومی از 16 الی 26 جولای سال جاری میلادی در 34 ولایت افغانستان انجام شده است که بر اساس آن 62 در صد سروی شده گان گفته اند، افغانستان در مسیر درستی در حرکت است. در حالی که تنها 24 در صد نظر مخالف داشته اند.
نظرسنجی نشان میدهد که 63 در صد مردم افغانستان از بهبود وضع اقتصادی خویش طی پنج سال گذشته راضی استند و نسبت به آینده خود خوشبین می باشند. در حدود 54 در صد گفته اند که وضعیت اقتصادی کشورشان در سال آینده بهبود بیشتری خواهد یافت، که 25 در صد افزایش را نسبت به سروی مشابه دو ماه قبل نشان میدهد.
همینگونه (78 درصد) سروی شده گان گفته اند که از آزادی های بیشتر فردی نسبت به دوره طالبان برخوردار اند.

>>>   اقای کرزی با این کارش نه تنها کشور را از یک آشوب قریب الوقوع که توسط عبدالله و باند شورای نظار طراحی میگردید نجات داد بلکه ، مشت محکمی بر طرفداران حکومت ائتلافی همانند ربانی و عطای نور کوبید .
آفرین بر کرزی

>>>   اينجا افغان ها تصميم مي گيرد.

بدنبال ديد و بازديد سفير ايالات متحده در كابل و اظهار نگراني سخنگوي رييس جمهور كرزي، اين نكته به ذهن مي رسد كه هماهنگ شدن اين ديدارها همزمان با برگزاري انتخابات رياست جمهوري در افغانستان بايستي به گونه تنظيم شود كه بحث بر انگيز نباشد.
به نظر مي رسد كه موضع گيري را كه سخنگوي رييس جمهور در اين زمينه ارائه كرده است، بسيار معقول و منطقي باشد. زيرا همايون حميدزاده سخنگوي رييس جمهور كرزي گفته است كه چنانچه اين ديدارها به منظور بررسي روند انتخابات و اطمينان از برگزاري انتخاباتي شفاف ، ازاد و عادلانه صورت مي گيرد دولت هيچگونه مشکلي با اين ديدارها ندارد. به گفته سخنگوي رييس جمهور در صورتيکه اين گفتگوها با هدف بررسي برنامه هاي انتخاباتي نامزدهاي خاص برگزار شود چنين اقدامي نقض حاکميت افغانستان و مداخله در امور داخلي کشور تلقي خواهد شد.

به نظر مي رسد اين تفكيك بسيار واضح و قابل درك مي باشد. زيرا اصل پروسه انتخابات يك پروسه داخلي و افغاني مي باشد و بايستي بر اساس مديريت داخلي نيز سازماندهي گردد. يعني از آنجاييكه افغان ها مي خواهند در پروسه مشاركت در قدرت، فرد مورد علاقه ي خود را براي زعامت سياسي كشور انتخاب كنند، طبيعي است كه احترام گذاشتن به خواسته افغان ها و عدم مداخله در اين مسئاله، يك چيز ضروري است كه بايستي از سوي تمام سفارت خانه ها و نمايندگي هاي سياسي كشورهاي داراي ارتباط دوستانه با افغانستان نيز بايستي قابل درك و احترام باشد.

شكي نيست كه ايالات متحده امريكا به عنوان يكي از همپيمانان اصلي دولت افغانستان در جنگ با تروريزم از جايگاه خاصي برخوردار بوده و حضور اين نيروها براي تقويه صلح و ثبات در افغانستان نيز ارزشمند مي باشد و از مويد هاي ثبات در كشور به شمار مي آيد. اما اين دليل نمي شود كه خود اراديت داخلي افغان ها براي تصميم گيري در مسايل مربوط به افغانستان از جانب كشورهاي كمك كننده به افغانستان ناديه گرفته شود و برخوردهاي نمايندگان سياسي اين كشور با شخصيت هاي سياسي افغانستان بگونه اي سازماندهي گردد كه القائات ذهني خاصي را در نزد مردم بوجود بياورد.

يكي از چيزهايي كه به اثبات رسيده اين بوده كه در متن رقابت هاي انتخاباتي وقتي پروگرام ديد و بازديد ميان كانديداها و مقامات ديپلماتيك كشورهاي خارجي صورت گرفته، برخي از كانديداها كوشش كرده اند تا از آن به نفع خويش تبليغ كرده و خود را در محراق توجه مردم قرار دهند.

از سوي ديگر اين ذهنيت نيز در ميان مردم شكل مي گيرد كه ديد و بازديدهاي پنهاني به معناي اين مي باشد كه گويا انتخابات افغانستان تحت اشراف و نظارت دخالت گرانه كشورهاي خارجي بخصوص ايالات متحده امريكا صورت مي گيرد و اكنون سفير اين كشور مي خواهد در ديدار با كانديداها و آشنايي با برنامه هاي اين افراد و اشخاص، كانديداي مورد حمايت خويش را انتخاب كند.

بوجود آمدن چنين تصوري در ميان مردم، اصل استقلاليت و مشروعيت انتخابات را با ابهام مواجه مي كند. از همين رو نمايندگان سياسي كشورهاي همسو با افغانستان بايستي با درك چنين حساسيتي به گونه اي رفتار كنند كه از بوجود آمدن سوال و مبهم شدن پروسه انتخابات در نزد مردم جلوگيري شود. بدون شك امريكا به عنوان كشوري كه بيشترين هزينه را در افغانستان كرده و در راستاي تامين امنيت كشور و بازگردان صلح و دموكراسي به مردم افغانستان كمك شده، نبايد اقداماتي را صورت دهد كه باعث بدگماني مردم افغانستان نسبت به همكاري هاي اين كشور در افغانستان گردد.

از همين رو درخواست مقامات دولتي افغانستان مبني بر هماهنگ شدن ديدارها ميان مقامات ديپلماتيك ايالات متحده يا هر كشور ديگر با اتباع افغانستان از طريق مراجع رسمي و قانوني و با اشراف نهاد مسوولي كه در دولت مسووليت تامين روابط افغانستان با كشورهاي خارجي را دارا مي باشد، بسيار معقول و قانوني مي باشد و بايستي از سوي منابع سياسي كشورهاي مرتبط با افغانستان نيز مورد احترام قرار گيرد.

استقلال و خود اراديت سياسي يكي از خواسته هاي ديرينه و اصلي مردم افغاسنتان بوده و اكنون نيز همين اهميت را دارد. افغان ها آنگونه كه تاريخ كشورما شاهد مي باشد و در صفحات خود آن را به ثبت رسانده است، همواره براي تحصيل استقلال، نگهداري از استقلال و بهره مندي از آن، جان فشاني كرده اند. بديهي است كه نمايندگان سياسي كشورهاي كمك كننده به افغانستان بايستي با درك اين خصلت خاص مردم افغانستان، فعاليت هاي خود را بگونه اي سازماندهي كنند كه از يك سو براي دولت افغانستان سوال برانگيز نباشد و از سوي ديگر براي مردم افغانستان حساسيت آور محسوب نشود.

دو سال پيش وزارت امور خارجه افغانستان به صراحت از كشورهاي كمك كننده و داراي روابط و ذيعلاقه به امور افغانستان در خواست كرد كه بايستي روابط خويش به افغانستان را از طريق نهادهاي رسمي دولتي محدود كند. اين سياست علاقه مردم افغانستان را نشان مي دهد و بايستي از سوي همه كشورهاي كمك كننده و ذيعلاقه به افغانستان نيز مورد احترام قرار گيرد.

باراك اوباما رييس جمهور امريكا نيز خود به همين خصلت افغان ها اشاره كرده است. وي در سخنراني كه به مناسبت اعلام استراتيژي جديد اين كشور در افغانستان داشت، به صراحت اعلان كرد كه وي حافظه تاريخي افغان ها را مي داند و برايش معلوم است كه افغان ها در برابر بيگانگان از حساسيت خاصي برخوردار مي باشند. البته اين حساسيت مي تواند مثبت يا منفي باشد.

افغان ها از يك سو تلاش مي كنند تا به كساني كه به كشورشان وارد مي شوند، احترام گذاشته و نسبت به آنان خصلت مهمان نوازي شان را نشان دهند. اما زماني كه بدانند با حضور اين افراد به خود اراديت شان صدمه اي مي رسد، به شدت نسبت به آن واكنش نشان مي دهد.

حساسيت هايي كه بدنبال انجام عمليات هاي نظامي از سوي قوت هاي بين المللي نشان داده مي شوند، منعكس كننده همين نگراني و تشويشي است كه افغان ها در خصوص حضور خارجي ها در كشورشان دارند. با توجه به چنين حساسيتي و با توجه به اثراتي كه اين مسئاله دارد، مقامات سياسي اين كشورها بايستي نقطه نظريات دولت افغانستان را در فعاليت هاي ديپلماتيك شان تمكين نمايند.

مسعود اقبال

>>>   حامد كرزی سمبول استقلال خواهی مردم افغانستان
حامد كرزی رییس جمهور و یكی از كاندیداهای انتخاباتی ریاست جمهوری در انتخابات آتی بار دیگر با تاكید از جامعه جهانی خواست تا در امور داخلی افغانستان مداخله نكرده و از مشاركت در پروسه های مربوط به ریاست جمهوری افغانستان خود داری كند. با توجه به اهمیت انتخابات و تبعات سوء كه می تواند مداخلات خارجی بر اوضاع افغانستان داشته باشد، چنین موضع گیری از سوی رییس جمهور نشان می دهد كه وی به هیچ قیمتی حاضر نیست تا مداخلات خارجی ها در افغانستان را تحمل نماید.

یكی از دلایل بدبختی افغان ها در درازنای تاریخ پر حوادث كشور این بوده كه همواره زمینه برای مداخلات خارجی در كشور وجود داشته و در این مورد حساسیت زیادی به كار گرفته نشده است. دلیل آن نیز این بوده كه در بعضی موارد زعمای سیاسی برای بقا بر قدرت و ادامه وضعیت سیاسی به نفع خویش به این مداخلات صحه گذارده اند.

اما اكنون دیده می شود كه آقای كرزی برای اولین بار در تاریخ كشور به اصل استقلال ملی تاكید و تصریح كرده و بصورت رسمی از مقامات دیپلماتیك جامعه جهانی می خواهد كه از مداخله در مسایل داخلی افغانستان خود داری كنند. با توجه به اهمیت زمانی كه افغانستان در آن قرار دارد و با توجه به اینكه حضور خارجی ها برای قوام سیاسی افغانستان غنیمت به حساب می آید، باز هم دیده می شود كه آقای كرزی تحت تاثیر وضعیت قرار نگرفته و نمی خواهد تا دست خارجی ها را در پرداختن به مسایل داخلی كشور باز بگذارد.

بدون شك افغان ها برای آزاد بودن و تجربه آزاد زیستن باید یك روزی به خود اعتمادی و خود باوری برسند و این كار را از یك جایی شروع كنند. وابستگی دایمی به خارجی ها هیچ ثمر و فایده ای برای افغان ها نخواهد داشت. به نظر می رسد آقای كرزی با اعتماد به اصل استقلال به این نظر می باشد تا حضور خارجی ها باید به درخواست مردم افغانستان محدود شود.

از آنجاییكه نماینده یا مصداق اجرای خواسته مردم افغانستان دولت می باشد، طبیعی است كه از خارجی ها انتظار می رود تا اجرائات خویش در داخل افغانستان را مطابق به ارادۀ سیاسی افغانستان عیار نمایند. این كار در زمانی قابل اجرا خواهد بود كه نمایندگان سیاسی خارجی در افغانستان كارهای خویش در افغانستان را در مطابقت با سیاست های وزارت امور خارجه افغانستان عیار نمایند.

هیچ شكی وجود ندارد كه علیرغم موجودیت روحیه همكاری با افغانستان در نزد جامعه جهانی، اصل استقلالیت و خود ارادیّت افغانستان ایجاب می كند كه مرزها و حد و حصرهای موجود و لازم در روابط دیپلماتیك میان افغانستان و كشورهای دیگر بایستی از سوی مقامات دیپلماتیك كشورهای دیگر در افغانستان ارج گذاشته شده و باید مورد احترام قرار گیرد.

افغانستان یك كشور مستقل است كه این استقلال را به آسانی بدست نیاورده است. تاریخ كشور نشان می دهد كه افغان ها سالیان درازی رنج كشیده اند و فدا كاری كرده اند تا توانسته اند استقلال خویش را بدست بیاورند. وقتی استقلالی كه با این همه رنج و مشقت و فداكاری و سختی بدست آمده است، با مداخلات سیاسی خارجی ها صدمه پذیر شود، رییس جمهور حق دارد تا در مورد آن حساسیت نشان دهد.

افغان ها حد اقل سه دورۀ با نیروهای انگلیسی به مبارزه و نبرد پرداخته اند تا استقلال كشور را دوباره تحصیل نمایند. در این مبارزه ها شماری زیادی از سربازان دلیر و فداكار افغان جان باخته و خون خویش را نثار كرده اند. این كار بدین جهت صورت گرفته است تا لكۀ ننگ وابستگی و تعلق و زیر بیرق یك كشورخارجی بودن از دامن افغانستان زدوده شود.

حد اقل مقاومت دلیرانه مردم افغانستان در برابر اشغالگران اتحاد جماهیر شوروی بیاد همه می باشد چون بخشی از تاریخ معاصر كشورما می باشد. افغان ها برای بیرون راندن اشغالگران كمونیزم جان فشانی كردند و با خارج ساختن آنان از كشور زمینه حاكمیت بدون دخالت خارجی ها را فراهم كردند.

وقتی دیده می شود كه سالها جنگ داخلی در افغانستان باعث بربادی زیرساخت های كشور شده یكی از دلایل اصلی آن مداخلات خارجی ها بوده است. با توجه به اینكه كشور ما از نظر استراتیژیكی در موقعیت خاصی قرار دارد، همیشه دستخوش تحولات خارجی بوده است.

اكنون كه افغانستان دوباره روی پای خود ایستاد شده است و مردم آن در وضعیتی قرار گرفته اند كه می توانند خود در مورد سرنوشت سیاسی شان تصمیم بگیرند. این حق در زمانی تثبیت می گردد كه دولت افغانستان با قوت در برابر مداخلات سیاسی كشورهای خارجی مقاومت كند.

رییس جمهور كرزی تا كنون برای تثبیت چنین حقی تلاش كرده است. آقای كرزی بار بار نسبت به عملیات هوایی قوای امریكایی و سازمان ناتو در افغانستان اعتراض و انتقاد كرده است. آقای كرزی در جریان سفرهای متناوب به ولایت های خوست، هرات، فراه، قندهار، كنر و بعضی دیگر از ولایت ها از اینكه هموطنان ما در اثر عملیات های هوایی خارجی ها به قتل می رسند، انتقاد كرده و از این نیروها خواسته است تا به این وضعیت پایان دهد. آقای كرزی همواره بر اصل حاكمیت مردم و دولت افغانستان بر قلمرو جغرافیایی افغانستان تاكید كرده و از خارجی ها نیز خواسته است تا این اصل را محترم بشمارند.

طبیعی است كه با توجه به اهمیتی كه مرحله كمپاین و رقابت های انتخاباتی دارد و این شك و تردید می تواند موجود باشد كه برخی از كاندیداها برای رسیدن به قدرت نتواند در برابر القائات سیاسی خارجی مقاومت نماید، دولت افغانستان حق بلكه مسوولیت دارد تا مراقب اوضاع بوده و از هر گونه زمینه سازی كه منجر به دخالت خارجی ها در اوضاع داخلی افغانستان بخصوص امر مهمی چون انتخابات گردد، جلوگیری كرده و در برابر آن واكنش نشان دهد.
سریر پیوند

>>>   احمد ضيا رفعت
استاد دانشگاه کابل
عبدالله عبدالله نماد بازگشت به گذشته
انتقاد از حکومت و نقد و بررسی کار کرد های آن در هشت سال اخير فراوان صورت گرفته است ، اما اين روند نبايد جامعه را با اين گمراهی رو به رو کند که چون بسيار گفته شده است حکومت موجود بد است ، اين بد بايد با هر بديلی عوض شود . من به مثابه ی منتقدی که بايد صرف نظر از سليقه های شخصی و تمايل خود به اين و آن جريان ، « حقيقت » ها را به مردم آشکار کند ، اين جرأت را به خود می دهم که سعی کنم در اين مقاله به سراغ حقيقت بروم . هر چند خوش آيند دوستان هم نباشد ؛ زيرا گفته اند :
چو می بينی که نا بينا و چاه است اگر خاموش بنشينی گناه است
در ميان نامزدان انتخابات رياست جمهوری ؛ حامد کرزی و عبدالله عبدالله بيش از ديگران مورد توجه قرار دارند . با آن که به نظر می رسد کرزی با توجه به امکان های بيشتری که در اختيار دارد برنده ی اين دور انتخابات رياست جمهوری نيز خواهد بود ؛ ولی عبدالله عبدالله هم چهره ی چالش بر انگيزی در برابر وی می باشد . اين دو چهره را می توان نماد دو وضع متفاوت تلقی کرد . حامد کرزی را می توان حافظ وضع موجود خواند زيرا وی تا هنوز هيچ نشانه ای که حاکی از رويکرد جديد برای دور بعدی رياست جمهوری باشد ، از خود بروز نداده است . اما در مقابل عبدالله عبدالله را می توان نشانی از بازگشت به گذشته خواند . در اين مقاله سعی می شود به گونه ی تحليلی به اين موضوع پرداخته شود . واگر در مورد چيستی وضع موجود که کرزی ادامه دهنده ی آن خواهد بود ، تماس گرفته نمی شود ، سببش روشن بودن اين وضع برای همگان هست و نيازی به تحليل بيشتر ندارد ، اما آينده ی سياسی کشور در وجود عبدالله عبدالله هنوز تجربه نشده است و نياز به تحليل علمی دارد .
گفتيم که عبدالله عبدالله نماد باز گشت به گذشته خواهد بود ، نخست مفهوم « بازگشت به گذشته » را روشن می کنيم : بازگشت به گذشته به وضعی گفته می شود که با پيروزی دولت مجاهدان در سال 1371 در کشور ايجاد شد و از مشخصه های عمده ی آن می توان اين ها را بر شمرد :
- کوتاهی دولتمداران در وضع برنامه ی مدون دولت داری .
- تنظيم گرایی به عوض مردم گرايی .
- ترويج فرهنگ بی نظمی ، سرکشی و خود سری در دستگاه دولت به جای فرهنگ انضباط و قانون پذيری .
- بيگانگی با دموکراسی .
- رسيدن به هدف با توسل به ابزار خشن به عوض ابزار گفتمان .
- عدم پايبندی به اخلاق سياسی - که از نشانه های آشکار آن وصل و فصل پيوسته ی تعهد و پيمان تنظيم ها و دسته ها نسبت به همديگر بود .
- انعطاف ناپذيری در برابر صدای مخالف و انتقاد .
- استفاده از احساس های دينی و قومی مردم به منظور تحکيم اقتدار و قدرت .
- سنت گرايی به عوض تجدد گرايی .
- باج دادن به زورداران و باج گرفتن از کمزورها .
- رفتار عاقبت نا انديشانه با کشور ها و سازمان های بين المللی .
- غوغا گرايی سياسی به عوض هنجارگرايی سياسی.
اين شاخصه ها بيان کننده ی بخش هايی از مفهوم « بازگشت به گذشته » می باشد . اين فهرست را می توان دراز تر از اين نيز کرد.
اين را هم از ياد نبريم که مسؤل ناهنجاری های ياد شده ، ده ها هزار مجاهد راستين و صد ها فرمانده ی جهادی باتقوا و آزاده نبود ند ، مسؤل عـده ی محدودی بودند که از جامعــه ی جهــادی استفاده ی ابزاری کردند و سپس خانواده های شهيدان ، معلولان و مجاهدان را فراموش کردند . انصاف نيست که امروز يک بار ديگر در وضع حساس ، از احساس پاک مجاهدان راستين استفاده ی ابزاری شود .
حالا که تصويری از بازگشت به گذشته را نشان داديم ، می رسيم به طرح اين پرسش که عبدالله عبدالله را چگونه می توان نمادی از اين وضع دانست ؟ در پاسخ می توان با بر شمردن مشخصه های زير ؛ وی را نماد بازگشت به گذشته تعريف کرد :
- عبدالله نامزد جبهه ی ملی است ، جبهه ای که تنظيم های وابسته به آن نه در گذشته و نه در هشت سال اخير ، توانسته اند برای دولتداری برنامه وضع کنند . اعضای اين جبهه بيشتر به غوغا و سرو صدا مصروف بـــوده اند تا پيشکش برنامه . اين جبــهه که تمــام مشخصه هــای « بازگشت به گذشته» را با خود دارد ، به صورت طبيعی عبدالله هم که وابسته به آن است ، برخوردار از همين مشخصه ها می تواند باشد.
- عبدالله يکی از تاييد کنندگان موافقتنامه ی بن و شريک حکومت موجود به حساب می آيد و او حتا هنوز رييس جرگه ی امن منطقوی هست – زيرا خبر استعفا يا عزل وی از اين مقام اعلام نشده است - بنا بر اين انتقاد های وی از حکومت دامنگير خود او نيز می شود .
- عبدالله پس از برکناری از وزارت خارجه ، پيوسته در وصل و فصل تعهد با حکومت بوده است .
- عبدالله هيچ گاه در هشت سال اخير در نقش فعال سياسی صاحب برنامه ظاهر نشده است .
- عبدالله که امروز دفاع از مجاهدان را شعار اصلی مبارزات انتخاباتی خود ساخته است ، در هشت سال اخير در هيچ تريبيون و محفل سياسی داخلی و خارجی در مورد جهاد و مجاهدان هيچ حرفی مطرح نکرده است . تنــها در هفته های اخير به اين شعار پرداخته اســت اين حرکت در نزد بعضی از جلقه های مجاهدان ، نشانه ی سوء استفاده از احساس های خاص بعضی از گروه های اجتماعی خوانده شده است . اگر عبدالله ارزش های جهاد را در وجود خود خلاصه می کند ، پس بايد به صراحت چهره هايی مانند : صبغت الله مجددی ، اميرمحمد اسماعيل ، محمد کريم خليلی ، عبدالرب رسول سياف ، احمدضيا مسعود ، محمــد قسيم فهيم ، محمد محقق ، حاجی دين محمد ، گل آغا شيرزی و ... که از پيشتازان جهاد و مقاومت بوده اند ، و اکنون در کنار کرزی اند ، را تهی از اين ارزش ها معرفی کند .
- رسانه های وابسته به وی بيشتر مصروف غوغای سياسی است و در رعايت کمترین اصل های ژورناليزم مترقی خود را مسؤل نمی داند ، این رفتار رسانه ای از بی تعهدی وی به اخلاق و اصل های ژورناليزم مترقی که از عنصر های مهم دموکراسی می باشد ، خبر می دهد .
- تکيه بر صاحبان اسلحه و زور به نام مجاهد ، نشانه ی باج دادن به زورمندان شمرده می شود .
- عبدالله از لحاظ تخصص ، ضعف های جدی دارد . او پس از فراغت از دانشکده ی طب ديگر به اين مسلک وفادار نماند و در هيچ رشته ی ديگری هم دارای تحصيل نيست . بنا بر اين او را نمی توان در رديف چهره های تخصصی دانست که بتواند از آن به نفع اداره ی کشور استفاده کند . سواد وی در سطح عادی می باشد .
- در صورت پيروزی ، با گروه هايي در گير خواهد شد که در گذشته با شورای نظار و جمعيت اسلامی که وی به آن ها وابسته است ، به شدت در تنش و جنگ به سر برده اند و هنوز اين نگاه مخاصمت آميز به قوت خود باقی است .
- در صورت پيروزی ، پيروان عبدالله از وی خواستار امتياز هايی می باشند که چندان شايستگی آن ها را نداشته باشند و وی ناگزير است به آن ها امتياز بدهد و بدينگونه شايسته سالاری مقوله ی فراموش شده تر از اکنون خواهد شد .
- با پيروزی وی تفکر خشونت و خود محوری بار ديگر تازه خواهد شد .
اين بود تحليل کلی از عبدالله عبدالله نامزد رياست جمهوری و اما پرداختن به شعار ها و خط مشی وی مستلزم نقد جداگانه ای است که در آينده به آن پرداخته خواهد شد .
با توجه به آنچه گفته شد ، برای مردم افغانستان دو انتخاب در پيش است ، يا تـن دادن به وضع موجود - با آن که مطلوب نيست - يا تن دادن به بازگشت به گذشته که بسيار فاجعه بار تر از وضع موجود است

>>>   سلام توجه کنید به همین مطلب که بسیار جلب است
قیمت ساعت و دریشی عبدالله، زندگی فقرای حداقل یک ولایت را تغییر میدهد
مردم افغانستان بعد از دهه ها جنگ، بربادی و تباهی می خواهند برای بار دوم در انتخابات ریاست جمهوری به پای صندوق های رای بروند تا فردی را به این مقام انتخاب نمایند که از همه جهات دارای صفات برجسته باشد و بتواند افغانستان را در شاهراه ترقی، سعادت و تعالی گامزن سازد.
لست کاندیداها طولانی و دراز است، هر یک از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری ادعا دارد که یگانه انتخاب مردم افغانستان است و می تواند به نیازهای اساسی مردم به شکل درست و خوب پاسخ گوید. مردم با برخی از نام هایی که در لست نامزدان انتخابات ریاست جمهوری دیده می شود، اصلاً آشنایی ندارند و برای بار اول نام های شان را می شنوند، اما درین لست نام هایی هم وجود دارد که اکثریت مردم با آنها آشنا اند و به خوبی می دانند در عقب انتخاب کردن های شان چه اهدافی را دنبال می کنند.

تمامی کاندیداها سنگ خدمت به مردم را به سینه می کوبند و شعار می دهند که در صورت پیروزی، فلان و بستان خواهند کرد و زمین را به زمان خواهند کوبید، اما همه می دانند که این شعارها جز برای فریب مردم چیز دیگری نیست. یکی از نامزدانی که بیش از دیگران پول های زمان جهاد را باد می کند و در نصب پوسترهای کلان گوی سبقت را از دیگران ربوده است، آقای داکتر عبدالله عبدالله است. آقای عبدالله نه تنها به پوسترهایش بلکه به سر و وضع خود هم خوب رسیدگی می کند. این از خصایص بارز و برجسته داکتر عبدالله شمرده می شود. حتی در زمانی که از چهار طرف بر کابل راکت می بارید و در هر کوچه و سرک شهر کابل خون مردم بی گناه جریان داشت، داکتر عبدالله با آخرین مدل دریشی و نکتایی ملبس و تبسم ملیح بر لبانش جاری می بود. مردم در زیر حاکمیت تنظیمی ها هست و بود خود را از دست میداد اما داکتر عبدالله به سر و وضع خود رسیدگی خاصی می کرد؛ مردم از فقر و ناداری جگرگوشه های شان را به فروش می رساندند و در عزای از دست دادن عزیزان شان مویه سر می دادند، اما داکتر عبدالله با همان لبخند ملیح، نکتایی های رنگه و دریشی های لوکس در انظار ظاهر می شد. دولت حامی عبدالله عبدالله چهار سال دوام یافت، چهار سالی که مردم را به فرق سر آب دادند تا اینکه فرشته های نجات (به گفته ی برهان الدین ربانی) به کابل یورش آوردند و او را با تنظیم حامی اش از کابل به خواجه بهاالدین کوچ دادند. اینان هم خود را کم نیاورده و چوکی دولت خود را با خود به خواجه بهاالدین انتقال دادند. درین زمان بود که آقای عبدالله بر کرسی معاون مقام وزارت خارجه دولت اسلامی افغانستان(!) به رهبری برهان الدین ربانی رهبر و بنیانگذار جمعیت اسلامی افغانستان تکیه زد و دریشی ها و نکتایی های داکتر صاحب هم شیک تر شد و بعد از مدتی سرپرست وزارت خارجۀ دولت سیار استاد ربانی تعیین گردید.

باری، طالبان با بمباران B 52 سقوط کردند و ایتلاف شمال که در حالت جان کندن بود، دوباره زنده شد و بیشترین کرسی های بالا رتبۀ دولت را در کنفرانس بن قاپید. عبدالله چون تجربۀ کار در وزارت خارجه را در دولت اسلامی ربانی در خواجه بهاالدین داشت، بار دیگر به این کرسی تکیه زد. درین زمان که نیروهای خارجی به افغانستان آمده و با خود دموکراسی را آورده بودند، داکتر عبدالله نیز خود را با دموکراسی همرنگ ساخت و دریشی ها و نکتایی هایش نیز رنگه تر و لوکس تر شد و ساعت چند هزار دالری اش هم بر این همه زیبایی افزود. برخی از مردم وقتی لوکس پوشی عبدالله عبدالله را می دیدند به شکل شوخی به یکدیگر می گفتند که داکتر صاحب زیب کابینه حامد کرزی است. درین همه مدت نه تنها از لوکس پوشی وی کاسته نشده بلکه روز تا روز و با فرارسیدن کارزار انتخاباتی لوکس پوشی آقای عبدالله جلوۀ خاصی دارد. روزی یکی از زنان امریکایی که در سفری با عبدالله عبدالله همراه بود، از وی در مورد لباس هایش می پرسد و می گوید که مردم شما نان خوردن ندارند، اما شما دریشی چند هزار دالری بر تن و ساعت چند هزار دالری بر دست دارید، چگونه می توانید به مردم خود خدمت کنید؟ داکتر عبدالله بدون اینکه جواب دهد با چشمانش به او می فهماند که بار دیگر جرئت چنین گستاخی را به خود ندهد. داکتر صاحب عبدالله در کمپاین های انتخاباتی اش شعار می دهد که در وضعیت زندگی مردم تغییر خواهد آورد. در شرایطی که مردم ما از بی نانی برگ درخت و علف می خورند، مردم اطفال شان را در بدل 2000 افغانی و یا کمتر از آن به حراج می گذارند، بسیاری مردم به داکتر، دوا و شفاخانه دسترسی ندارند، در شرایطی که مردم بی سرپناه و بی خانه اند، داکتر صاحب عبدالله با این شیک پوشی و این همه مصارف چگونه خواهد توانست بر زخم های مردم مرهم بگذارد و بر سفرۀ مردم غریب و بیچاره نان بیارد؟ آیا داکتر صاحب عبدالله از موترهای شیشه سیاه ده ها هزار دالری خود گاهی پایین خواهد شد تا با مردم درد دل کند؟ و اگر مردم او را با دریشی های چند هزار دالری ببینند و عطر پاریسی او را استشمام کنند، به حرف او پشیزی ارزش قایل خواهند شد؟ مردم از کاندیداها انتظار زندگی ساده و غیرتجملی دارند تا بتوانند مشکلات شان را به آسانی درک نمایند نه اینکه زندگی افسانوی یک کاندیدا با زندگی فقیرانه مردم چنین تفاوت فاحش داشته باشد. تنها دریشی ها، نکتایی ها، ساعت ها و بوت های آقای عبدالله می تواند به صدها خانواده فقیر نان دهد. زیرا گفته می شود که قیمت هر دست دریشی داکتر صاحب بالاتر از 5000 دالر امریکایی قیمت دارد. داکتر عبدالله با شعار تغییر (با تقلید از اوباما) وارد کارزار انتخاباتی شده است، آیا جناب داکتر صاحب شعار تغییر را در تغییر دریشی، نکتایی، ساعت و بوت خود خواهد آورد یا با این شعار فریبنده می خواهد مردم را بفریبد؟ هر که می خواهد در چیزی تغییری وارد کند باید قبل از دیگران از خود شروع کند. دیده شود که داکتر عبدالله در این تغییر چقدر جدی است و چقدر می خواهد این تغییر را از خود شروع کند.

>>>   ... خدا بر ضیآرفعت یک شخص هذیان پرداز بوده که عفت کلام را نادیده هرآنچه میگوید جزدسیسه وپروپاگند بیش نمیباشد جای تاسف بر حال این قسم افرادفروخته شد.
م ان محصیل درکابل

>>>   سلام خدمت دوستاران حق:
آیا میخواهید بدانید؟؟؟
پس این جمله را در یوتیوب بنویسید و تماشا کنید.
"""آیا داکتر عبدالله یک جنګسالار است؟"""""""

>>>   بلی جنگسالار درجه اول حتی مافوق درجه

>>>   نه خیر داکتر عبد ا لله بهترین مجاهد وطن دوست میباشد

>>>   عبدالله !! تو که باز پیش از مردن به کفن پاره کردن شروع کردی . تو که از همین حالا کرزی را به تقلب گسترده متهم میکنی . بعد از نتیجه دور دوم و ناکامی حتمی ات چی خواهد گفتی ؟ به سنگی که زورت نمیرسد ماچ کرده بلندش نکو ! که ناف ات میره

>>>   اشتباه کردی ، داکتر عبدالله وطن دوست نی جیب دوست است و جنگ سالار درجه الو جهان

>>>   وجود اشغالگران در افغانستان باعث چه می شود؟