زهران ممدانی یک مهاجرِ مسلمان مخالف سرمایه‌داران و طرفدار کارگران و مردم حاشیه‌ای، در دموکراسی آمریکایی شهردار نیویورک شد.
او در سخنرانی پیروزی خود به دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا گفت: "ترامپ! می‌دانم که از تلویزیون داری نگاه می‌کنی. صدای تلویزیونت را خوب بلند کن، می‌خواهم با تو چهار کلمه حرف بزنم".
سپس ادامه داد که من یک مسلمانم، یک مهاجرم. ما مردم نیورک توانستیم یک سلسله سیاسی را سقوط بدهیم و نیویورک از امشب توسط یک مهاجر اداره خواهد شد.

آن وقت ما در افغانستان ادعای اسلامی داریم. حکومت یک قومی ساخته‌ایم و می‌گوییم همه اقوام دیگر گم شوند و بروند به ازبکستان و تاجیکستان و گورستان یا اینکه مثل مرده ساکت بنشینند و از گوش خود بلندتر حرف نزنند.
می‌گوییم هرکس از رهبر و امیر ما انتقاد کند، از خدا انتقاد کرده است. ملا عباس استانکزی که از خودشان و معاون وزیر خارجه‌شان بود گفت مکتب‌ها باید باز شود. او را مجبور کردند که به قطر فرار کند تا دیگر انتقاد نکند‌.

این نوع حکومت‌داری را مقایسه کنید با حکومت‌داری آمریکایی که یک مسلمان مهاجر و اقلیت برنده می‌شود و از همان ثانیه اول هرچه به دهنش می‌آید علیه رییس جمهور و علیه طبقه حاکم می‌گوید و مردم هم تشویقش می‌کنند.
این نوع حکومت‌داری که ما می‌کنیم، اسلامی نیست، سوء استفاده از اسلام است. اسلامی که دعوی حق و عدالت دارد، چنین چیزی نیست. این نوع حکومت‌داری بدنامی اسلام و مسلمانان است.
زنده باد عدالت
پاینده باد دموکراسی

نبی ساقی

>>>   Don't compare apples and oranges
در زبان انگلیسی میگویند: سیب را با مالته مقایسه نکنید

>>>   لالام جان آمریکا بی دلیل آمریکا نشده افغانستان هم بی دلیل افغانستان نشده

>>>   احسنت به آقای نبی ساقی
خیلی مطلب مهم وزیبایی بود

>>>   از بخت بد واقعیتی است که هر ملتی دقیقا لایق همان کشوری است که در آن زیست و بوم دارد . تا خودمان را تغییر ندهیم هیچ کشور را تغییر داده نمی‌توانیم بیست سال جمهوریت خاطره تلخی بود از واقعیتی تلخ تر

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است