به اعتبار حکومت صدمه می زنید نه به رسانه ها
غنی بعنوان فردی که در بانک جهانی و نهادهای غیرحکومتی بین المللی کار کرده است فکر می کند که حکومتداری نیز یک کار غیرحکومتی است از اینرو بیشتر به پروژه ها و خوش بودن خارجی ها توجه می کند 
تاریخ انتشار:   ۱۴:۰۶    ۱۳۹۶/۱۱/۲۵ کد خبر: 146683 منبع: پرینت

مسوولان رسانه ای بارها از مخفی نگه داشته شدن اطلاعات توسط مسوولان و برخوردهای توهین آمیز با خبرنگاران انتقاد کرده اند با این وجود اما حکومتی ها همواره از آزادی بیان بعنوان مهمترین دستاورد 17 ساله نظام یاد کرده اند و بحث آن را در مجالس مختلف داغ نگه داشته اند. این در حالی است که اخیرا تعلل و دادن امار های غلط از سوی نهادهای امنیتی در اعلام دقیق آمار تلفات در حملات تروریستی شکایت ها را بسیار بالا برده است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، عبدالمجیب خلوتگر رییس رسانه های آزاد امروز چهارشنبه 25 دلو 96 در نشست خبری درخصوص گزارش اخیر اکونومیست از لیست کشورهای مستبد گفت: در این گزارش افغانستان در کنار کشورهای نظام بسته و کشورهایی قرار گرفته است که روزنامه نگاری در آنها هیچ معنایی ندارد.

خلوتگر بیان کرد: افغانستان از نظر حکومتداری در بین 52 کشور اقتدارگرا، جایگاه 19 را کسب کرد که این بدترین حالت برای کشوری است که نیروهای خارجی در آن حضور دارند و یک کشور حداقل بیشتر از 1000 میلیارد دالر در جریان 15 سال برای پیشبرد دمکراسی به مصرف رسانده است.

رییس نی افزود: در کشوری که رییس جمهورش ادعا می کند که بانی نظریه چگونگی برخورد با حکومتهای ناکام در راستای دمکراسی است در جمله کشورهای اقتدارگرا قرار گرفته ایم؛ گزارش اکونومیست تکان شدیدی برای خبرنگاری و دفتر نی در افغانستان است و امیدواریم حکومت در این زمینه نظرش را بگوید و اعلام کند که چه برنامه ای دارد که درگزارش های آینده جایگاه بهتر داشته باشد.

وی درخصوص، اعلام نشدن آمار تلفات و قربانیان رویدادهای مختلف در کشور اظهار کرد: اعلام نشدن آمار تلفات رویدادها، پیشتر از آنکه اعتبار رسانه ها را خدشه دار کند به اعتبار حکومت صدمه می زند و اینکار جفا در حق کسانی است که در راه وطن جان داده اند.

خلوتگر اضافه کرد: تعداد حلقات خاص درون حکومت بخاطر تداوم حکومت شان، قربانی های کشور را نادیده می گیرند و این عمل، صدمه آنی و کلان به وجهه حکومت خواهد زد.

مصاحبه های رییس جمهور با رسانه های خارجی و امتناع وی از گفتگوی مستقیم با رسانه های داخلی واکنش های زیادی را به همراه داشته است.

رییس رسانه های آزاد، درخصوص تبعیض و رفتار دوگانه رییس جمهور با رسانه های ملی و بین المللی اظهار کرد: اینکار رییس جمهور می تواند دو دلیل داشته باشد، یکی اینکه غنی بعنوان فردی که در بانک جهانی و نهادهای غیرحکومتی بین المللی کار کرده است فکر می کند که حکومتداری نیز یک کار غیر حکومتی است و بیشتر به پروژه ها و خوش بودن خارجی ها توجه می کند و نمی خواهد به سوالات مردم جواب بدهد.

وی افزود: دلیل دیگر رفتار دوگانه رییس جمهور با رسانه های ملی می تواند این باشد که رییس جمهور چون جوابی برای قربانیان و در به دری مردم ندارد با رسانه های داخلی روبرو نمی شود.

خلوتگر، درباه رفتارهای خشونت آمیز محافظان ویژه رییس جمهور و افراد بلند پایه با خبرنگاران گفت: متاسفانه که نیروهای ویژه رییس جمهور و افراد بلند پایه آنان برخورد انسانی با خبرنگاران ندارند و قبلا نیز یک خانم خبرنگار را در بادام باغ مورد ضرب و شتم قرار دادند، رییس کمیته مشترک حکومت و رسانه ها باید درباره این مسایل پاسخگو باشد.

این آگاه رسانه ای، خطاب به سرپرست دفتر سخنگوی ریاست جمهوری نیز گفت: مرتضوی یادش باشد که کسانیکه اطرافش بودند میراث خوب از خود بجای گذاشتند و اگر وی بعنوان خبرنگار از خود میراث خوب بجا نگذارد، یک لکه ننگ اول بر پیشانی خودش و دوم بر پیشانی جامعه رسانه ای گذاشته است.

وی افزود: نی، یک کنفرانس مشترک با سخنگویان و خبرنگارانی که روزانه کنفرانس ها را گزارش می دهند دایر خواهد کرد و منتظر جواب مرتضوی در این کنفرانس است.

کد (26)


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
خلوتگر
حکومت
رسانه ها
نظرات بینندگان:

>>>   از این دولت بی سرو پا کدام عمل درست دارد که واقعیت ها به رسانه درست ودقیق برساند وبراستی رسانه های افغانستان مطالب را همیشه آنطور جلوه میدهند که همیشه همه رسوایی را به دولت نشانه میگیرند چون این دولت ، دولتی مقتدر نیست ومطلقآ ضعیف وناتوان است که در دستگاه دولتی همه چیز از هم پاشیده وهرکس حق وناحق به این دولت میدازد وملامت اش میکند. در حالیکه همه مسولیت دا ند همکاران نیک و شایسته دولت باشند ودر غیر همکاری دولت به پرتگاه نابودی نزدیکتر میشود. وآن وقت همه افسوس دولت نیمه بند خود. را میکنند مطبوعات نشریه ها تلویزونها از اعطا نور قهرمان ساخپه اند. اما در مقابل د لت به شکل از اشکال کوبیده میشود .
عبدالله ریحان

>>>   Ahmad
سر انجام تاجیکان پاکستان نیز خود را نمایان کردند.
صبر کنید و ببینید!
بیشتر ازینها خود را نمایان خواهند کرد؛ ملیونها تاجیک که از طرف پشتونهای پاکستان به نام سواتیان پشتون معرفی شده بودند، برخیستند؛ و خود را دریافتن که کی هستند!؟ و از کدام طایفه!؟ در پاکستان بیشتر از پنج ملیون تاجیک سکونت دارند.

>>>   Edris Khurasani
امیر عبدالرحمن خود کشتار مردم تاجیک و اوزبک را چنین توصیف کرده است.
رو برداشت از صفحه: تاجیکان.
در" تاج التواریخ" آمده است که: "از طرف دشمن سه هزار نفر درمیدان جنگ کشته شد... من حکم دادم منار از سر های مقتولین دشمن ساختند تا بقیه خائف شوند." امیر عبدالرحمن با افتخار از کشتارها و اعمار کله منارها از سرهای بی تن مردمان غیر نظامی تاجیک، اوزبیک و سایر ترک تباران در زندگی نامه اش چنین می گوید: "اسیرای تاجیک و اوزبک را به تیر بستم. تمام آنهایی که در طول سه سال شورش به این شکل مجازات شدند، بیش از ۵۰۰۰ نفر بودند. افرادی که توسط لشکریانم کشته شدند، به قریب ۱۲۰۰۰ نفر می رسید." این امیر خون آشام راجع به دیگر جنگها علیه اوزبک ها چنین ادعا میکند: "دشمنان در میدان جنگ ۳۰۰۰ کشته دادند...۶۰۰ نفر را اسیر کردیم. من دستور دادم که از سرهای مخالفان منارهایی برپا گردد تا در دلهای کسانی که زنده مانده اند، وحشت بیفگند."
امیر عبدالرحمن خان خود کشتار بیرحمانه مردم بدخشان را آنهم با روش جنون آمیز سادیستی چنین توصیف کرده است: "کسانی را که اسیر می شدند، من به دهن توپ می گذاشتم. در مدت سه سال اغتشاش (در بدخشان) تعداد کسانی که به این قسم من کشته ام، تقریبا پنج هزار نفر می شد و تعداد کسانی که از دست لشکر من کشته شدند، ده هزار نفر بودند." در جنگ های قطغن "هشت نفر کاپیتان را حکم دادم به دهن توپ پراندند." "تجار بدخشانی را که ۵۰ نفر بودند ولی من حکم دادم همه آنهارا به دهن توپ گذاشتند …" امیر عبدالرحمن در جواب قاصد میر جهاندار که پرسیده بود چرا رعایایش را حبس نموده ام، من بدون تکلمی به نوکر هایم حکم دادم ریش و سبیل او را بکنند و بعد او را جایی که بقیه استخوان های اجساد تجار افتاده بود با خود برده نشان دادم."
بر گرفته از کتاب "تاجیــکـــان در گــذرگــاه تــاریــخ"

>>>   Hotaki
با دریغ و درد که در ساختار مدیریتی کرکت بورد، برتری‌طلبی تباری و نفرت‌پراگنی زبانی به سبک قصه‌خوانی پیشاور و افراط‌گرایی مذهبی به سبک داعش بیداد می‌کند.
من از روزی می‌ترسم که این ویکیت به‌دستان افتخارآفرین، واسکت‌پوشان انتحاری نشوند و به جای کسب افتخار، به مردم غم و اندوه نیافرینند.


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است