هند، سکوی پرتاب یا سقوط آزاد
سفر نه چندان اختیاری و بدون مقدمات معمول و مرسوم هیات بلند پایه کابل به دهلی نو، نه تنها سکوی پرتابی برای کابل به شمار نمی رود بلکه سقوط آزادی به قعر چاه انفعال و ناچاری ارگ نشینان خواهد بود 
تاریخ انتشار:   ۱۸:۴۹    ۱۳۹۶/۸/۳ کد خبر: 140564 منبع: پرینت

آنچه که تاکنون حکومت وحدت ملی را از حکومت پیشین به ریاست حامد کرزی متمایز می کرده است، نگاه محتاطانه تر و جانب دارانه تر ارگ به تنش میان اسلام آباد و دهلی نو و گریز از قرار گیری کابل در میان رقابت و جنگ نیابتی کشمیر بود اما اینک...

اینک افتضاحی بسا غیر قابل جبران تر و غیر قابل اغماض تری از سیاست های کج دار و مریز کرزی در حکومت اشرف غنی رخ داده است و آن اینکه سفری در جایگاه هیات همراه وزیر خارجه امریکا و در معیت وی به هندوستانی رخ داده است که نقش پررنگی در تامین تجهیزات نظامی و دارویی افغانستان بازی می کند.

اگر تا پیش از این می شد سفرهای رسمی و غیر رسمی و دعوت شده و بی دعوت هیات بلند پایه ای از ارگ و به نیابت از حکومت کابل را به کشورهای منطقه و غرب، یک حرکت خود خواسته و اختیاری در ذیل پرچم امریکا برشمرد و به حساب آورد؛ زین پس باید به رفت و آمدهای ارگ لقب کشانیده شدن به این سو آن سو داد!

به عبارت دیگر و بیان صریح تر، نه تنها در نزد سیاستمداران و بزرگان هندوستانی، وجهه ی دیپلماتیک و استقلال عرضی و استراتژیک افغانستان و دولت روی کار، تخریب شد و به فنا رفت بلکه پیامی نیز به دیگر کشورهای موافق مخالف حضور نظامی امریکا در منطقه مخابره شد حاکی از اینکه:
که افغانستان تمام و کمال یک مستعمره و نماینده ی بلامنازع منافع یانکی ها در خاک خود و منطقه است و جدا از دیکته های کاخ سفید برای ارگ، به خودی خود هیچ راهبرد سیاسی، نظامی، افتصادی چه در سطح ملی چه منطقه ای و چه بین المللی ندارد و نمی تواند داشته باشد.

متاسفانه سفر نه چندان اختیاری و بدون مقدمات معمول و مرسوم هیات بلند پایه ی کابل به دهلی نو، نه تنها سکوی پرتابی برای کابل همیشه در معرض خطر به شمار نمی رود بلکه به جرات می توان مدعی شد سقوط آزادی به قعر چاه انفعال و ناچاری ارگ نشینان خواهد بود.

نکته اینجا است که وزیر خارجه امریکا در این مثلت اسلام آباد و دهلی نو و کابل، نقش تعیین تکلیف کننده و مهندسی روابط دیپلماتیک و مناسبات دوجانبه را بعهده دارد اما در این میان افغانستان، چیزی جز میدان جنگ نیابتی هند و پاکستان و محکوم به بدگمانی و کارشکنی همسایگان مذکور نخواهد بود.

کد (8)


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
هند
افغانستان
نظرات بینندگان:

>>>   در طول دو دهه گذشته از جمله حوادث تلخ و شيرين ، دو حادثه مهم اما مشابه در منطقه غرب آسيا رخ داده است . يكي حمله آمريكا و متحدانش به افغانستان و تسخير قهري آن و ديگري حمله همان گروه به كشور عراق و تسخير آن . نحوه اداره كردن هر دو كشور هم در ابتدا مثل هم بود و هر دو كشور شرايط يكساني را در آن مقطع تجربه كردند . اما هرچه از زمان صفر حمله فاصله مي گيريم شرايط در هر دو كشور متفاوت تر به نظر مي رسد . در حاليكه دولت عراق تحت هيچ شرايطي حاضر نشد قرارداد امنيتي با آمريكا را بپذيرد در افغانستان بعد از اتمام دولت كرزي كه زير بار امضاء آن نمي رفت اين قرارداد امضاء شد . در حاليكه آمريكايي ها در افغانستان صحبت از حضور دراز مدت و دائمي مي كنند اما مجبور شدند از عراق خارج شوند . در عراق با وجوديكه داعش دو سوم كشور را گرفته بود و به نزديكي بغداد رسيده بود حاضر نشدند از آمريكايي ها طلب كمك كنند و با مبارزه اي ملي سرزمين خود را از داعشي ها پس گرفتند . دولت عراق در صحنه منطقه اي و بين المللي سياست مستقل خود را پي گيري مي كند و دنباله روي از آمريكايي ها نمي كند و در ضمن رابطه خصمانه با آمريكايي ها هم ندارد . اين ها مطالبي است كه مردم افغانستان بايد روي آن فكر كنند و دلايل اين دستاوردهاي متفاوت را پيدا كنند . به جاي غرق شدن در تاريخ هاي موهوم خود ساخته از دوران هاي گذشته بهتر است فكر خود را روي رخ دادهاي تاريخي چند سال اخير متمركز كنيد و عبرت هاي آن را بيابيد و به كار ببريد .به جاي مقايسه كردن كشور خود با اين كشور و آن كشور به نظر من اول كشور خود را با عراق مقايسه كنيد كه هم سرنوشت اخير شمااست و بعد با ايران مقايسه كنيد كه همزاد و جفت جدا شده و هم خون و هم تاريخ شما است . ببخشيد بي تربيتي كردم ، كوچك همه شما هستم .
شهروند - ايران


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است