موج سواران جنگ افغانستان
روسیه با بازی دو گانه دوستی با طالب و رد تروریسم چه در پی انتقام از امریکا باشد و یا امتیاز از غرب بار دیگر دچار سرنوشت دهه هشتاد خواهد شد زیرا افراط گری برای تکثیر خشونت است نه حافظ منافع قدرت ها 
تاریخ انتشار:   ۲۰:۱۸    ۱۳۹۶/۶/۱۵ کد خبر: 138302 منبع: پرینت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، اجماع جهانی که در برابر تروریسم شکل گرفت و از حکومت افغانستان حمایت می کرد اکنون در تغییرات مناسبات سیاسی و آنچه در خاورمیانه رخ داده است چند پاره و قدرت ها در رقابت یکدیگر جنگ نیابتی افغانستان را پیش می برند.

همزمان با تشکیل حکومت وحدت ملی و سرازیری اوضاع امنیتی داخلی، روسیه و چین به عنوان کشورهای خارج از گود سیاست افغانستان در پی نقش آفرینی و تقابل با امریکا و ناتو برآمدند اما این سوال به وجود می آید که تا چه زمان گروه های تررویستی می تواند منافع قدرت ها را حفظ کند؟

گروه ای تندرو اسلام گرا که در دهه هشتاد میلادی برای شکست شوری از خاک پاکستان سرازیر افغانستان شدند در حمایت مستقیم امریکا، طالبان را شکل دادند و داعش نیز پس از حمله واشنگتن به عراق زمینه ظهور پیدا کرد و رویای امریکا برای رخنه در خاورمیانه به خود رنگ واقعیت گرفت.

شوروی با شکست سنگین مجبور به ترک افغانستان در پایان دهه هشتاد شد که با تغییرات جهان و بخصوص شعله های جنگ در سوریه و عراق زمینه حضوری دگر باره را یافت تا در برابر امریکا قد علم کند و به عبارتی لابی گری مسکو با کشورهای دخیل در اوضاع افغانستان و ارتباط با طالبان از یک سو در پی انتقام از امریکا برای دهه هشتاد است و از جانب دیگر امتیازی که می تواند در سوریه و اوکراین از غرب کسب کند.

در این میان، چین که همسو با سیاست روسیه است هم افکار اقتصادی کلان در کشور را می پروراند و هم نهان و آشکار در ارتباط با گروه طالبان دامنه دخالت های خود را گسترش می دهد.

اعلامیه پایانی اجلاس بریکس یا قدرت های نوظهور اقتصادی، ریشه های خشونت را گروه های چون طالبان، القاعده و لشکر طیبه اعلام کردند و امضای روسای جمهوری روسیه و چین پای این اعلامه نقش بسته است.

بازی دوگانه که مسکو و پکن از یک جانب در گفتگو با طالبان به این گروه تروریستی مشروعیت می بخشد و از سوی دیگر آنان را ریشه خشونت و دلیل جنگ افغانستان اعلام می کند، هرچند در کوتاه مدت می تواند منافع این دو قدرت را بیمه کند اما عواقب جبران ناپذیری در آینده دارد.

تروریسم نه مرز می شناسد و نه قومیت و مذهبی بلکه بر مبنای نابودی و خشونت بنا شده و در کسب قدرت، می توانند مرزها را در هم شکنند و تبدیل به بحرانی شود غیر قابل کنترل.

روسیه و چین نمی تواند هم از حامیان طالبان باشند و هم مبارز تروریسم اما با تغییر در سیاست همچون هند که رابطه دولت با دولت را در پیش گرفته است توانایی حل بحران افغانستان و کنترل میدان جنگ را دارند.

هرچند حکومت وحدت ملی ضعیف در سیاست و حکومت داری می باشد و مهلک ترین ضربه های امنیتی را به کشور وارد کرده است اما همچنان دولت برحال افغانستان می باشد و طرف گفتگوی کشورها.

روسیه یک بار در شکست تاریخی مجبور به ترک افغانستان شد و اکنون با بازی دو گانه ای دوستی با طالب و رد تروریسم چه در پی انتقام باشد و یا امتیاز بار دیگر دچار سرنوشت دهه هشتاد خواهد شد در حالی که راه کم هزینه عدم دخالت در امور داخلی کشورهاست.

قدرت یابی افراط گرایان در کشور به سود که خواهد بود، اشرف غنی قبیله گرا یا روسیه، چین و پاکستان؟ در حالی که هیچ گاه تروریسم و تروریستان در مرزها ماندگار نمی شوند زیرا همچون وبایِ قرون وسطا که یک قاره را تباه کرد، خشونت را تکثیر می کنند.

کد (18)


این خبر را به اشتراک بگذارید
تگ ها:
روسیه
افغانستان
نظرات بینندگان:

>>>   اصلامذاکره وتعامل باتروریست مانند طالبان معنی ندارد. چون آنها برهیچ اصولی پایبند نیست که براساس آن گفتگوواتحاد ویاهمسویی صورت گیرد، اگرامروز روسیه وچین باطالبان مذاکره کرده باشد، برای رویای فردای خودهرگز امیدوارنباشد، زیرا درنگاه طالبان روسیه مثل آمریکاست. تروریستان طالب براساس ایدولولژی خاص میجنگند که حتی برمردم خود رحم نمیکند، پس چگونه بااینگونه افراد بااین افکار توافق صورت گیرد، طالبانی که روزی ساخته وپرداخته آمریکابود، امروز چون مار درآستین آمریکا تبدیل به دشمن درجه یک شده است.
جوان

>>>   نخست از همه این باید ثابت شود که روسیه با طالبان دوستی میکند و از آنها حمایت میکند، که نه ثابت شده و نه هم روس ها خود آنرا تائید کرده اند. دوم اینکه اگر روس ها برای مقاصد استخباراتی با طالبان تماس های هم داشته اند آن به معنی تائید مسکو و پشتیبانی روس ها از طالبان شده نمیتواند و یک امر عادی استخباذاتی میباشد.

>>>   روسیه میخواهد با بازی های دوکانه خویش قدرت نمایی کند اما روسیه باید بداند که مردم افغانستان همان شیران ودلیران دهه هشتاد. اند که نظام کمونستی تان را در جهان سرنکون ساخت و کوشش نکنند در این سرزمین دلاوران تفرقه اند ازی کنند وایران را هم شامل جرم خویش سازند ، مردم افغانستان اگر بر جنگهای خانمانسوز به عقب مانده اند. اما شحامت غیرت خود. را از دست نداده اند افغانستان یک ملت با ایمان وبا قدامت تاریخی اند. که سر به هیچ سرکش سر خمیدگی نگزاشته اند وهمیشه از شیوه مردانکی برخوردار اند.
عبدالله ریحان


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است