پروژه تاپی در بحران مسایل سیاسی مانده است
مدیریت هایی که در پروژه اقتصادی تاپی انجام می شود، تماما تعریف های سیاسی دارد و تا زمانیکه مسایل بین پاکستان و افغانستان و معضل پاکستان و هندوستان حل نشود، پروژه تاپی حرکت نمی کند 
تاریخ انتشار:   ۱۳:۴۹    ۱۳۹۵/۱۱/۲۰ کد خبر: 128703 منبع: پرینت

وزارت معادن می گوید که به علت کارهای توسعه ای ترکمنستان در مسیر بسترهای گاز این کشور که به پروژه تاپی اختصاص داده شده، بهره برداری از طرح به تاخیر افتاده است. این درحالی است که مقامات وزارت معادن سه سال پیش، پس از امضای پیمان خرید گاز از ترکمنستان یکی از شرط های مهم خرید بوده است گفته بودند با آغاز سال 2017 میلادی انتقال گاز از ترکمنستان به کشور عملا آغاز خواهد شد.

به گزارش شبکه اطلاع رساني افغانستان(afghanpaper)، سید مسعود، استاد اقتصاد در برنامه "محور" درخصوص آغاز نشدن برنامه انتقال گاز ترکمنستان گفت: روند پروژه های ملی با پروژه هایی که به منطقه و چند کشور مربوط می شوند، تفاوت دارند. در این شرایط علاوه بر اینکه سرمایه گذاری و مصرف منطقوی است، پروژه ها درگیر تصامیم منطقوی هم می شوند و ترکمنستان، افغانستان، پاکستان و هندوستان همه تصمیم گیرنده اند.

سید مسعود می گوید: در خصوص این پروژه، چون درون منطقه تشنجات و رقابت های بسیار کلان وجود دارد، استراتژی های متفاوت این کشورها با یکدیگر برخورد پیدا می کند و باعث خنثی شدن موافقت ها و جلوگیری از حرکت پروژه می شود.

این استاد اقتصاد معتقد است اگرچه که ترکمن ها علاقه به فروش و انتقال گازشان به پاکستان دارند اما همان قدر هم هوشیاری به خرج می دهند و نمی خواهند سرمایه گذاری شان به هدر برود و در این بخش هم مساله بهره وری و سرمایه گذاری ترکمنستان مطرح است. برای ما بسیار جالب است که زمان بگذرد و در کنار سه میلیارد، 500 میلیون دیگر هم بدست بیاوریم اما برای پاکستانی ها و هندی ها اینطور نیست و حقیقت این است تا زمانیکه مسایل بین پاکستان و افغانستان و معضلات پاکستان و هندوستان حل نشود، پروژه تاپی حرکت نمی کند.

وی، درخصوص گره خوردن پروژه های اقتصادی با اوضاع سیاسی اظهار می کند: مدیریت هایی که انجام می شود، تماما تعریف های سیاسی و نه اقتصادی دارند و پروژه تاپی هم تنها یک برنامه اقتصادی نیست. روشن است که اگر از این پروژه عبور کنیم علاوه بر بهبودی اقتصادی، همزمان باورمندی منطقوی و بالا رفتن اعتبار دولت مرکزی بدست می آید.

سید مسعود می گوید: نباید به پروژه های آرمانی تکیه کنیم. به این معنی که بزرگ ترین منبع مس در کشور وجود دارد که باید شرایط را برای استفاده از آن و سایر منابع دیگر خود مهیا کنیم. اگرچه که تاپی یکی از بزرگترین پروژه های منطقه است و به دنبال آن کار و شکوفایی می آید اما در کنار این فواید باید به این مساله هم فکر کنیم که نیرویی که در دست پاکستان (طالبان) است می گذارد که ما این کار را به انجام برسانیم!؟

این استاد اقتصاد، خط انتقال گاز در مسیر هرات، فراه، هلمند و قندهار به پاکستان را متشنج می داند و می گوید: حکومت استراتژی منظم اقتصادی که بتواند این پروژه را مدیریت و بهره برداری کند ندارد و فقدان استراتژی در انکشاف ملی افغانستان از انتقادات کلانی است که همواره متوجه حکومت است. متاسفانه امروز همان استراتژی که در سال 2008 ختم شد را هم نداریم و حرکت های شور ای وزیران جایگزین استراتژی ملی شده است و در بسیاری موارد هم رییس جمهور شخصا تصمیم می گیرد و بقیه آن را تطبیق می کنند و این همان رهبریت فرد گرا است که کارها را خراب تر می کند.

این آگاه اقتصادی می گوید: مشکل تاپی، کاسا و خط ابریشم همه ضعف های مدیریت درونی است. با شیوه مدیریت فردگرا، نمی توان پروژه ها را مدیریت کرد. مدیریت 5 شاخه دارد و بر 17 قاعده استوار است و با این شیوه، شاخه و قاعده ای برایش نمی ماند و بازنده می مانیم.

سید مسعود بیان می کند: وقتی توانایی ساخت دهلیز عبور گاز را داریم چرا کشوری که خود دارای گاز است، گاز خودش را استخراج نمی کند و چهار میلیارد دالر برای خرید گاز به جیب کشورهای خارجی می ریزد. در زمان داوود خان گاز بیش از 50 درصد عواید ملی داشت و 73 درصد عواید ملی داکتر نجیب الله از عواید گاز تامین می شد و نفت و گاز مزار معروف بود. افغانستان هیچگاه در قسمت هزینه و پول مشکلی نداشته است و سوال پیش می آید که چطور در طی 16 سال نتوانستیم تنها مصرف داخلی خود را تامین کنیم و از خارج شدن چهار میلیارد دالر به بیرون کشور جلوگیری کنیم.

وی، درخصوص چالش هایی که فرا روی عملی شدن پروژه ها است می افزاید: عملا ما درون یک آنارشیزم و هرج و مرج کلان اقتصادی، سیاسی و اجتماعی به سر می بریم. 85 درصد مردم زیر خط فقر زندگی می کنند و در واقعیت بیکار و فقیر یکی هستند. دو و نیم میلیون به کشور بازگشتند و 300 هزار نفر گریختند، به این معنی است که مصونیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ندارند و وقتی نمی توانید مصونیت کسی را تامین کنید، حق ندارید بگویید که از کشور فرار نکنند.

این استاد اقتصاد، درباره اظهارات رییس جمهور که مدعی بود با بهره برداری از پروژه تاپی افغانستان دوباره موقعیت راه ابریشم را می یابد اظهار می کند: غنی از لحاظ ارایه مطلب و دفاع از آن ناب است! ولی در اقتصاد با تطبیق مساله سروکار داریم و در قرن 21، به نتیجه عمل نگاه می کنیم. وقتی کار برنامه خیلی خوب باشد و استدلال های قوی برای آن بشود، اما نتیجه نداشته باشد، ناکام است.

سید مسعود ادامه می دهد: وقتی غنی پروژه تاپی را امضا می کند، همیشه می گوید که خوب است و یکی از آرمان های مردم است اما باید از گپ های آرمانی بگذریم. چراکه در صحبت های آرمانی پروژه های کلان به زمین نمی نشینند و عوام فریبانه می شوند و باورمندی مردم از دست می رود.

وی، خطاب به رییس جمهور می افزاید: ما قدرت دشمنی با هیچ دشمنی را نداریم. تئوری دشمن سازی که در حقیقت نسخه دیکته شده ی کشورهای خارجی است را آنسو پرت کنید و به مردم وضاحت بدهید که در دو سال همراهی با پاکستان و قطع رابطه با هند، چند میلیارد دالر نسخ کردیم.

کد (26)


این خبر را به اشتراک بگذارید
نظرات بینندگان:

>>>   توزیع سازمان یافته مواد مخدر در شمالی
پنجشير را نميدانم اما در پروان مواد مخدر مخصوصن روند توزيع و در دسترس قرار دادن ترياك، هيرويين و شيشه، كار بعضی از فرماندهان است.
اين كار توسط كساني صورت ميگيرد كه هنوز باور به برده داري دارند و جاه و جلال خود را در ناداني و بي ناني مردم مي بينند.
در زمانش حتا برنامه ريزي اين كار روي ميز مقام ولايت پروان صورت ميگرفت.
تعدادي از فرماندهان در پروان، حتا در جلسات اين را واضح بيان ميكنند كه: اگر بچه شمالي رفت مكتب خواند، ديگر تفنگ بدست نميگيرد كه عليه طالب بجنگد.
نصرت اقبال

>>>   پروژه تاپی بیک رویا میماند!!!
غنی یگان وقت بالای نام "تاپی" تجارت سیاسی میکند!!!!


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است