اینجا سوریه و عراق نیست که جنگ ندیده باشیم
 
تاریخ انتشار:   ۱۲:۲۵    ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ کد خبر: 127166 منبع: پرینت

اصولا ما افغانستانی ها اصلا از داعش نمی ترسیم و اگر داعش را هم ببینیم فکر نمی کنیم لولو خورخوره باشد؛ خُب این بسیار بد است که برای ایجاد داعش این همه هزینه می کنند، زحمت می کشند، عرق می ریزند و فیلم های HD از انواع کشتن های خوابیده و نشسته و معلق درست می کنند و می فرستند تا ما کمی کیف کنیم اما مردم غیور و همیشه در صحنه ما از پس صحنه های اکشن رامبو یک و رامبو 2 و رامبو 3 را در افغانستان دیدند اصلا برای داعش و ماعش و این ریشخندی ها جمپ هم نمی گیرند و ترجیح می دهند با همان طالب و القاعده و الفایده و چند گروه تروریستی پاکستانی کنار بیایند و جان شان را برای کشتن بیگانه نکنند.

حالا در این روزها حکومت پشت سر هم می گوید که داعش اینکار را کرد، داعش آن کار را کرد؛ بعد یادشان می رود که بگویند داعش از کجای سوراخ های مرزهای کشور، مستیقم سر از بامیان و تخار و قندوز کشیدند، بعد طالبان را وارد صحنه می کنند که مثلا طالبان عزیز اینها را کشتند، یکدفعه می بینند که قبلا گفته اند که اینها داعش بوده است و همه را با کله و پاچه خورده است، خُب طبیعی است که اعصابشان خراب می شود و همه گناه ها را می اندازند بالای افراد مسلح ناشناس و می گویند می بخشید اینها را افراد ناشناس کشتند، مردم هم اگر باور نکنند مجبورند باور کنند و چون نمی دانند چه چیزی را باور کنند دوباره باور نمی کنند این تحلیل های آبکی را...

افراد مسلح ناشناس هم که نام خدا در مملکت کم نداریم دو قدم آن طرف شهر کابل پر است از این موجودات ناشناس که همه شان شناس هستند و با هم پسر خاله و بچه عمه و نواسه کاکا می باشند که کشتن مثل نفس کشیدن برایشان یکی از ضرورت های زندگی شان شده است. من ترجیح می دهم داعش را در همان اروپا بفرستند که خودشان طراحی کردند و بروند مثلا یک نایت کلپ و دو سه تا دیسکوتیک را منفجر کنند و بگویند که ما در دیسکوتیک جهاد کردیم و چند بی پدر و مادر را زودتر فرستادیم آن دنیا، یعنی وجدانا ساخته های غربی ها در افغانستان نتیجه نمی دهند، مردم می میرند از خنده، باور هم نمی کنند و بعد می آیند هر روز یک سوژه می سازند.

یعنی مشکل اینجا است که اینجا سوریه و عراق و لیبی نیست که ما جنگ ندیده باشیم، شکر خدا همه برای خودمان تحلیلگران نظامی کره زمین شدیم... بنابراین ما با همین طالبان و انتحاری و انفجاری عادت کردیم، آنها هم با کشتن ما عادت پیدا کردند؛ یعنی با هم عمری است کیف می کنیم و می کشیم و کشته می شویم و بعد می رویم مستقیم آسمان هفتم و از آنجا دنباله سریال را تعقیب می کنیم...فکر نمی کنم این بچه های فیلم های هالیوود و خالیوود بتوانند در مدت زمان کم در افغانستان موفق شوند و هر کاری که دل شان شد انجام دهند مخصوصا اینکه از این سرزمین نباشند، به بینی نرسند بسیار گپ است....

مهدی ثاقب


این خبر را به اشتراک بگذارید
نظرات بینندگان:

>>>   این ها همه یکدست زنجیروی هستند جاسه های مخفی یا علنی میگیرند میسنجند که چی کنند چون میبینند که مردم خاموش است افتابی کارهای خوده میکنند ری هم نمیزنندکسی از مقامات خود را بخاطر حفط مقامش چپ گرفتن مثل موش انها هم مصروف حفط دارای و فامیل خود استند بلا در پس مردم عادی که درد را میکشند.

>>>   بلی شما خود کار های را انجام داده اید که در وجود داعش دیده نمیشود
وباید تذکر کرد که داعش از شما اموخته که چی نوع سر ببرد وچی نوع تیل داغ نماید و چی نوع رقص مرده را بالای انسانهای مظوم اجرا نماید این را ما اطمینان داریم که شما کمتر از داعش نیستید و از داعش ترس ندارید.

>>>   اين هم يك لاف افغاني است و بس، عراقي ها و سوريايي ها بهتر تر از ما و شما هستند، هم به امريكا نه گفتند و هم به داعش، مردم عليه هر دو اقدام كردند

>>>   احتمالا هشتاد فیصد نظامیان بشاراسد سرباز خارجی و نفوس شان از بیست و چهار ملیون شاید به چهارملیون رسیده باشد .
ترس ازجنگ نداریم چون آذوقه جهادخور جنگ است اما چاره باید سنجید !
طی شانزده سال اخیر یک رهبر سالم نماند اگرچه معلوم است جهادخور آدمخور و کیسه بر بودند مگر چرا تخم رهبر را ردکشور ملخ خورد ؟
وقتی جامعه از حزب و رهبر خود محروم شود حاکم خودش داعش میشود .
مفکوره دموکراتیک واقعی نیازداریم تا بجای کله خورها بتدریج فعال شود یا حزب زیر زمینی مردمی بوجود بیاید .
ملاها میگویند درین دنیا ازگرسنگی بمیری درآخرت از سیری میمیری اگر نانگدا شده باشی درآخرت بای میشوی اگرکسی تراکشته باشد مستقیم جنت میروی یعنی دوکشته شدن هم خوشحال شوی .
حال جناب نویسنده هم آدمخوری را کسب پدری مان معرفی کرده گویا دنیا بیغم باشیم که اجر آخرت دارد .
وطندار

>>>   سلام به تمام دوستان و هموطنان شجاع وبزرگ خراسان زمین.من مجید اسکندر ی متولد 1369درتهران هستم از همه شما خواهش میکنم بیاید دست به دست هم بدیم تا کشور خودساخته وبدون جنگ خونریزی بسازیم بیایم برای آینده فرزندانمان سرمایه گذاری کنیم بزاریدآیندگان مارابانام نیک یاد کنن سخته ولی غیر ممکن نیست راهی پیداکنیم برای نجات از این غده سرطانی که ریشه تک تک ما افغانهارا چرکی کرده این یک شعار نیست یک دعوته.


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است