16 هزار محصل هموطن در هند تحصیل می کنند
 
تاریخ انتشار:   ۱۰:۱۲    ۱۳۹۵/۶/۲۷ کد خبر: 121182 منبع: پرینت

شانزده هزار محصل هموطن در هندوستان تحصیل می کنند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان(afghanpaper)، شیدا محمد ابدالی سفیر افغانستان در هند گفت: در حال حاضر تقریبا 16 هزار محصل افغانستانی در کشور هندوستان مصروف تحصیلات عالی می باشند و تا حال 60 هزار محصل از دانشگاه های مختلف هند فارغ شده اند و آرزومندیم افغانستان از دانش و تخصص این ها استفاده اعظمی نماید.

کد(24)


این خبر را به اشتراک بگذارید
نظرات بینندگان:

>>>   دربرگشت شاید معلومات شان درمورد فلم های هندی هنر پیشه های شان خیلی زیاد شده باشد وبا دست پر برگردند همانطوریکه بزور واسطه رفتند همانطور بزور واسطه بنام فارغ داشگاه هند چوکی را هم میگیرند
ر

>>>   توازن و رعايت اقوام در تركيب بورسيه هاى تحصيلي جدن در آجنداي كار حكومت قرار داشته باشد. گزارش هاى وجود دارد كه در بورسيه هاي تحصيلي به ويژه به كشور هندوستان، تركيب قومي قطعن رعايت نگرديده و اكثريت بورسيه ها به يك قوم هديه داده شده. ما در پي جمع آوري اسناد و فهرستِ مكمل دانشحويان و هويت قومي شان هستيم، در صورت إثبات اين مسله واكنش جدي خواهيم داشت.
#عدالت_برابري

>>>   نكته جالبى را اشاره كردى. من محصل هستم در شهر پونا كشور هندوستان البته به مصارف شخصى خويش ولى بنده شايد حال ميباشم كه تورم بورسيه ها به يك ادرس مشخص خيلى سنگينى مى نمايد نسبت به اقوام ديگر در كشور، در اين حصه از شما جداً تقاضا مى نمايم تا در اين قسمت كار جدى صورت بگيرد تا حق به حقدار سپرد شود.

>>>   بیش نود درصد بورسیه هند به پشتونها داده شده که اکثر شان بیسواد و کم سواد هستند مقامات هندی در سفر غنی از این موضوع برایش شکایت کردن که اکثر دانشجویان افغانستان سواد کافی ندارند به همین دلیل غنی هم یک سروصدای مصنوعی سر داد

>>>   حق گرفته میشه. حق هچ وقت داده نميشه. حق بايد بزور گرفته شود .وا در کنار قلم بدون تفنگ هچ وقت مشگل حل نميشه.

>>>   عزیزی برادر محترم کاش همین قسم بود من خودم شاهد هستم شاید پشتون کمترین شایستگی را در بین دیگر دانشجویان داشته باشند خودم شاهد این همسه هستم ..سیه روی شود کسیکه دروغ میگوید.

>>>   برای پایان تعصب و قومگرایی باید کار کرد های جدی را روی دست گرفت

>>>   صدرالدین عینی: «نمونه ادبیات تاجیک»!
نمونه ادبیات تاجیک کتاب ارزشمندی است که استاد صدرالدین عینی در سال ۱۹۲۵ در سمرقند به رشته تحریر درآورده و در ۱۹۲۶ با مقدمه کوتاهی توسط لاهوتی به نشر رسیده است...
مطالعه این اثر ارزشمند را برای عاشقان زبان پارسی توصیه می کنم...


مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است



پربیننده ترین اخبار 48 ساعت گذشته
کليه حقوق محفوظ ميباشد.
نقل مطالب با ذکر منبع (شبکه اطلاع رسانی افغانستان) بلامانع است